14 december 2007

Een vodje papier van 10 kilo


Theobald Theodor Friedrich Alfred von Bethmann Hollweg
, die van 1909 tot 1917 kanselier was onder de Kaiser, is beroemd geworden met zijn oordeel over de Belgische “neutraliteitsverklaring” toen. De man ging ervan uit dat je verklaringen van een Belgische regering niet ernstig diende te nemen.
Voor een vodje papier, für einen Fetzen Papier, zei hij onder tranen aan de Engelse gezant, kon toch niet de Engelse natie aan Duitsland de oorlog verklaren? Duitsland wilde de Engelsen geen kwaad, dat was een broedervolk.
Bethmann Hollweg sprak hier, toegegeven nogal herablassend, over een verklaring waarbij de staat België, bij monde van een echte regering, zich tot strikte neutraliteit had verbonden. Dat terwijl ons koninkrijk zijn grenzen ook echt liet bewaken, naar beste vermogen aan Duitse kant, en enigszins zelfs aan Franse kant.
Maar blijkbaar ging iedereen ervan uit dat die Belgische staat niks voorstelde, eigenlijk geen staat was: meer een diplomatieke creatie ten gerieve van enkele grootmachten.
(Tindemans nam het woord van dat vodje papier later nog over – of hij vond het zelf uit, in elk geval ik geloof niet dat één journalist toen op de parallel heeft gewezen.)
Geschiedenis dient ergens toe, en die ongeloofwaardigheid van Belgische teksten en handtekeningen werd vandaag tot mijn grote voldoening alweer bewezen door Verhofstadt en De Gucht, toen die twee in Lissabon een vod van wel tien kilo ondertekenden.
Dat deze mensen helemaal geen mandaat op zak hadden, kon niemand van de aanwezigen storen. Het duo werd niet de deur gewezen. Terecht: ook als Guy&Karel wel een mandaat hadden gehad, was hun handtekening quantité négligeable.

Maar de belachelijkheid van de "Belgische Staat" en zijn verbintenissen is niet eens mijn punt. Geen enkele handtekenaar daar in Lissabon had een geldig mandaat op zak. Ze hadden dus allemaal alle recht om hun bek te houden. Wat kon het hen uitmaken of er ook twee nog minder gemandateerde clowns hun poot kwamen zetten?
Als Belgen mogen wij zelfs met enige patriottische fierheid besluiten: onze staat heeft daar in Lissabon op exemplarische manier de ware geest van de EU laten zien.

Maar, Arm Europa, bakermat van de democratie.
.

2 opmerkingen:

Duplo zei

Bakermat van de cleptocratie zal u bedoelen neem ik aan.

Marc Vanfraechem zei

@duplo: nee, dat bedoel ik niet. De EU zal moeiteloos onder uw beschrijving vallen, maar als ik Europa schrijf, dan verwijs ik naar de politiek van Athene, naar de humaniserende invloed van het Christendom en zijn kind de Verlichting, naar de cultuur van de Italiaanse en Vlaamse steden, naar de filosofie van Spinoza, naar Locke, Kant, naar de muziek van Italië en Duitsland, naar de schittering van de Franse literatuur, naar de Code Napoléon, naar nog honderd dingen.
Als ik EU zeg, dan denk ik niet eens aan die (onbetwistbare) kleptocratie van u, maar aan de grondig antidemocratische opvattingen die in dat instituut heersen, aan de verachting voor de burger die al die gepensioneerde politici à la Dehaene vertonen: de EU is het tegengestelde van Europa.

http://victacausa.blogspot.com/victacausa.blogspot.com5edf7b715d0afaa3d68201fa2d94715a304487db.html