12 december 2012

Vorstelijk lumumbago


Als goede Belg durf ik te voorspellen dat er bij het komende proces rond de moord op Patrice Lumumba niets aan het licht zal komen dat een latere zalig- en heiligverklaring van onze Boudewijn in de weg zou staan.
Laatstgenoemde is zoals wij weten gezond en wel in Spanje verscheiden (il a trouvé sa mort en vacances om zo te zeggen), en meteen daarna al hoorde men kreten van Santo Subito.
Datzelfde kan niet van Lumumba worden gezegd.

De Belgische bevolking, voor zover die op het moment van het koninklijke verscheiden niet zelf ook met vakantie was, kwam massaal de straat op. Er werden bloemen neergelegd en ik meen ook ballonnen opgelaten. Geheel volgens de leer van Dalrymple en zelfs enigszins daarop vooruitlopend.
Enfin, we hadden te maken met “een politiek feit” zei een journalist. Dat klopte niet natuurlijk, maar men maakte het er wel van.

Nu moet ik bekennen dat mijn beweringen over deze episode uit de Vaderlandse Geschiedenis noodgedwongen afgaan op wat ik toen las in Le Monde, en met grote vertraging las want zelf was ik ook met vakantie, in een Frans dorpje waar je met een flink half uur moest rekenen om naar het dichtstbijzijnde stadje te rijden waar naast een bakker en een slager ook een krantenwinkel was.
Wat die journalist op de Vlaamse Televisie had gezegd, vernam ik dus pas bij mijn terugkeer uit vakantie.

Maar wat ik anderzijds wél een politiek feit zou durven noemen, was de beslissing van de regering toen om voorafgaande censuur toe te passen, tegen de Grondwet in.
Nu zijn we sindsdien wel een en ander gewend –we hebben vandaag niet eens meer een grondwettelijk samengestelde Volksvertegenwoordiging– maar toen moet dat, althans voor democraten nog schokkend zijn geweest.

Wat u hierboven natuurlijk herkend hebt lezer, is een gezonde sansevieria. Een exemplaar dat nooit zorg is tekortgekomen.
En nu stierf Baudouin wel in de komkommertijd, maar het blad Charlie Hebdo dat ik toen wekelijks getrouw kocht, ook als ik met vakantie was, had bij deze gelegenheid op een van zijn binnenbladzijden een tekening van een sansevieria die er een stuk minder fris uitzag.
Helemaal slap hing hij over de rand van zijn cache-pot, en het bijschrift was : “Les Belges sont partis en vacances sans arroser leur plante verte.”
Eén van de tongen van die plante verte vertoonde inderdaad de trekken van feu onze gebrilde en aan zijn rug lijdende vorst, en het blad kwam de Staatsgrens niet over.

Helaas lezer: ik kan u die tekening niet meer laten zien want ik heb mijn gesmokkeld exemplaar direct na de vakantie geschonken aan het VRT-archief, in de overtuiging dat ik de geschiedenis een dienst bewees. Hopelijk is het exemplaar bewaard volgens de regelen der kunst. 
De voorpagina van die Charlie Hebdo kun je op het web nog vinden, zoals u hebt gezien.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Hoe komt het toch dat er geen consistente grootte van lettertype gebruikt wordt door de anders zo nauwgezette heer Vanfraechem,

Marc Vanfraechem zei

Het ligt eraan met welke browser je kijkt: ik werk met chrome, en maak daar een mooie bladspiegel, maar dat kan met andere browsers weer anders uitvallen.

Vroegindewey zei

Ik was in de zomer van 1993 de hele tijd in België. 'Tricolore tranen' van Johan Anthierens is helaas een waarheidsgetrouwe bloemlezing van het melige augustusverdriet. Volgens Anthierens (pp. 86-87) werd overigens het CH nummer van 18 augustus eveneens niet in België verspreid (Albert zou -hou je vast-als Manneken Pis afgebeeld worden).

En nog een hilarische anecdote die Anthierens opdiept: bij een tentoonstelling in 1985, n.a.v. 100jaar socialisme, werden enkele historische affiches over de koningskwestie snel verwijderd toen bleek dat Boudewijn die tentoonstelling zou bezoeken. Anthierens: 'Van proletenpartij tot prinsemarij'

Marc Vanfraechem zei

Beste Vroegindewey: nu vertel je mij een paar dingen die ik niet wist of mij misschien niet meer herinner, en die ik allerminst zou betwisten, en die onze taak als rechtgeaarde democraten alleen maar gewichtiger maken.

Vroegindewey zei

Ik neem aan dat Anthierens de feiten correct weergaf in zijn kritisch (en hilarisch) boekje. Overigens heel leerrijk: wie weet trouwens dat een van de grootouders van Paola de niet zo heel Italiaans klinkende familienaam 'Mosselman' had? Anthierens eert deze tak van haar familie door haar consequent Paola Mosselman te noemen.

http://victacausa.blogspot.com/victacausa.blogspot.com5edf7b715d0afaa3d68201fa2d94715a304487db.html