27 juli 2007

Leuk idee voor Le Standaard: een vaste column elke week!


Ik ken zijn naam nog maar pas, maar Oscar van den Boogaard is iemand die columns schrijft in De Standaard. Beroepsjournalist is hij niet denk ik, maar hij heeft naam en faam als romancier, en kranten gaan graag op jacht naar romanciers, voor columns.
Dat komt enerzijds omdat de meeste hoofdredacteuren nog niet doorhebben dat het genre tot op de draad versleten is, en anderzijds omdat, zoals iedereen weet, in romans om het even wát kan voorvallen. Schrijvers worden bijgevolg geacht over gelijk welk onderwerp een valabele mening te hebben. Om eens een term uit de biologie te gebruiken: romanciers zijn generalisten.
Aan gewone columnschrijvers, bijvoorbeeld pastoors, komieken, spindokters, rockzangers, professors, schoonheidskoninginnen, assistent-professors, acteurs, tot politici toe, wordt die eigenschap niet toegeschreven. Dat zijn altijd in enige mate specialisten.

Ik weet niet wat voor onderwerpen er in de romans van Oscar van den Boogaard al gepasseerd zijn, maar ik hoop dat hij ooit het onderwerp censuur aanraakt. Hij is daar, tot mijn verwondering en vreugde voorstander van. Maar het begrip lijkt voor hem iets anders te betekenen dan voor mij, en dus ben ik nieuwsgierig naar zijn interpretatie.

16 juli jongstleden had hij een column getiteld Klimaatsceptici, ons waarschuwend voor een film die Channel4 in de maand maart al had uitgezonden: The Great Global Warming Swindle. Het zijn oude koeien ik weet het, maar de teneur van die film was naar het schijnt kritisch voor de eerdere film van Al Gore, die zoveel indruk had gemaakt op onze Premier en op Margareta Guidone, de huishoudster van Bruno Tobback. Dienstencheques mogen ergens voor dienen.

Ikzelf weet weinig over het klimaat, omdat ik geen romans schrijf, maar van den Boogaard treedt meteen streng op, want: ."The Swindle circuleerde vrijwel direct daarna vrijelijk op internet."
Ik vermoed dat Oscar vdB het www bedoelt met zijn term internet, en ja, dat verfoeilijke www is moeilijk te controleren, dat zal elke Chinees hem bevestigen. Vrijelijk, begot! Maar laten wij onze man niet onderbreken (en het cursief is van mij):

"Vorige week zond de Nederlandse KRO de film uit als tegenstem in het klimaatdebat. De vraag is of je klimaatsceptici wel een platform moet geven.
Zou iemand het in zijn hoofd halen een documentaire te maken over het overschatte gevaar van aids? Vertellen dat onveilig vrijen niet altijd onveilig is. Misschien zijn er wetenschappers te vinden die dit verhaal voor een camera zouden willen doen. De documentairemaker zou natuurlijk alleen die stukken uit hun betoog gebruiken die zijn stelling zouden onderschrijven. Misschien zouden het geen echte wetenschappers zijn, maar oplichters in een witte jas. Veel kijkers zouden dolgraag de geruststellende woorden van de aidssceptici willen horen. Mensen zoeken nu eenmaal altijd argumenten om hun dierbaarste gewoontes niet op te hoeven geven. Toch zou geen enkel televisiestations zo'n documentaire durven uitzenden. Mocht achteraf de inhoud onwaar blijken te zijn, dan zouden ze medeverantwoordelijk zijn voor het verspreiden van een dodelijke ziekte..."

Als wij deze alinea goed lezen, en ook goedmoedig voorbijgaan aan Oscars talrijke zouden's, en aan de vele wijsheden die ons met de houten lepel gedebiteerd worden, dan is van den Boogaard zijn stelling dat er weer een officiële censuur moet komen. De gewone autocensuur van redacties voldoet niet langer.

Dat is niet zo verwonderlijk als het lijkt. Er zijn nog auteurs die daar om vragen. Ons Kristien Hemmerechts bijvoorbeeld deed dat hier eerder.
Aan mijn lezers hoef ik het niet te herinneren, maar in de geschiedenis waren er talloze auteurs die de lof van de officiële censuur hebben gezongen, en zelfs van hun persoonlijke censoren die zij bij naam kenden. .Heine en Poesjkin[*] deden dat, maar er zijn er zoveel meer.

Hoe flauw en kronkelig, hoe ondoordacht en onbewust, en vooral hoe naïef-moreel heel de gedachtegang van onze wat mij betreft aankomende auteur ook is, achter zijn kerngedachte kan ik staan: leve de officiële censuur!
En als dat niet meer met onze moderne gevoeligheden te verenigen is: geef ons dan tenminste weer een blad als Film en Televisie.
____________

[*] Bij diens vertaler Boland las ik dat de Tsaar persoonlijk het woord "pispot" (dat Poesjkin in een moment van verstrooidheid had gebruikt) nog heeft weten te vervangen door "wekker".
Er was in het Russisch geen probleem wat metrum of rijm betrof, en de dichter zelf vond dat de betekenis van zijn vers behouden bleef. Hij tekende dus geen bezwaar aan, en bedankte integendeel de Tsaar voor de correctie op zijn wansmaak.

.

5 opmerkingen:

hel decker zei

Het getater van de-man-op-maandag kan misschien vallen binnen de 6 verse artikelen van onze Belgische censuurwet, gegeven een gehaaide jurist met een hekel aan oscars.
Mijn schoolmeestersoog struikelde en viel (moet kunnen) over de fallacy die onmiddellijk in het oog sprong: ad consequentiam.
"Pas op voor de gevolgen! Kijk maar wat er gebeurt als je dat met aids zou proberen, dat relativeren! Gelukkig maar, wat ze nu doen met de Global Warming (vrede zij met haar) bij de Swindlers durft geen enkele redactie met Aids uit te halen." - Bangmakertje.
De swindle in Oscars redenering ligt verder in de vergelijking. Aids valt niet met klimaatbewegingen te vergelijken. Aids valt binnen de menselijke dimensie en kan, wind en weder dienende, verholpen worden door mensen. Klimaatveranderingen gebeuren misschien ook met een aandeeltje van de mens, maar zullen niet stoppen met een aandeeltje van de mens. Binnen deze gigantische dimensie doet een mens er het best aan zoals in de oertijd: hoger op te gaan wonen en/of migreren.
Terug bij de-man-op-maandag: wanneer hij zo'n klimaatfanaat geworden is weet ik niet, maar zeker toch pas na 23 oktober 2006, waar hij de 'Terreur van de Angst' laakt: (http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=G3E13HSTB&word=oscar+van+den+boogaard)
"Onze maatschappij gaat aan angst ten onder. Angst voor terreur, angst voor ziekte, angst voor ouderdom, angst voor de dood, angst voor smeltende ijsbergen (mijn cursivering), angst voor gevaarlijke stralingen." (-) "Wat heb je aan anderen als je daarmee alleen negativiteit en vooroordelen kunt delen? We moeten positieve geschiedenis met elkaar maken. Elkaar leren vertrouwen."
Oscar is blijkbaar van gedacht veranderd.

Marc Vanfraechem zei

Ja, goed dat je dat aanvult hel decker.
Ik volg de man nog maar kort, zoals ik zei, en consequent is hij dus ook al niet. Maar verder hoop ik (voor de kopers van zijn romans) vooral dat die niet even slecht geschreven zijn als wat hij hierboven ten beste gaf.

Anoniem zei

Altijd genieten van uw teksten. Cassant en kritisch, zonder te vervallen in bitter cynisme. Een eigenschap die slechts weinigen gegeven is.
Ben

Marc Vanfraechem zei

Bedankt Ben.
Ik ben al blij dat mijn cynisme er niet te sterk doorspettert ;-)
Laten wij zeggen, ik vind cynisme niet zonder meer verwerpelijk, en wel beschouwd niet eens een aantoonbaar valse conclusie uit de menselijke geschiedenis... maar om een stukje, of wat dan ook te schrijven moet je nog wel een (vaag) maatschappelijk doel hebben, en die neiging tot cynisme onderdrukken.
Ik denk dat het Umberto Eco was die zei dat boeken (en bij sterke uitbreiding dus ook blogs en allerlei stukken) brieven waren aan "onbekende vrienden".
De pure, en tegelijk helder denkende cynicus zwijgt meestal denk ik?

Ben zei

Marc,

er is uiteraard niets mis met cynisme, maar het wordt al te vaak gebruikt als laatste redmiddel in geval van zwakheid (waarmee ik uiteraard niet wil beweren dat elk gebruik van cynisme een vorm van zwakheid is, integendeel). En in die zin - zeker als het dan 'maatschappelijk werk betreft - is het inderdaad beter cynisme indien niet te vermijden, dan toch te temperen.
Over Eco en co: zwijgen in maatschappelijke discussies is de meest zuivere vorm van cynisme? ;)

Ben

http://victacausa.blogspot.com/victacausa.blogspot.com5edf7b715d0afaa3d68201fa2d94715a304487db.html