Mark Grammens over De Gucht

.
In zijn jongste Journaal (20 november) vertelt Mark Grammens (linkse flamingant zoals we weten) een paar hartige waarheden over De Gucht. Ook over Leterme trouwens.
Beiden zijn leugenaars, het is eenmaal niet anders, faut faire avec.
De laatste is dat volgens Neelie Kroes (die meer dan enkel de schijn mee heeft bij haar bewering), en eerstgenoemde volgens VanderKelenDesmetVandermeersch, zoals hieronder zal blijken, want ik geef het slot van Grammens zijn artikel, op _p.4195.
Grammens wil niets weten van het www (en overigens ook niet van de voorkeurspelling), maar een klein citaat mag wel, veronderstel ik.


[...] Maar er is vooral dit. In juni 2005 liet Karel de Gucht zich in een interview zeer laatdunkend, zelfs ronduit beledigend, uit over de Nederlandse premier Balkenende. .Zoiets doet een minister van Buitenlandse Zaken niet, en De Gucht bevond zich daardoor in een zeer lastig parket. Toen heeft hij drie keren flagrant gelogen door te beweren dat hij verkeerd geciteerd was, totdat de bandopname van het interview openbaar werd gemaakt.. Dit was toen de reaktie van Luc van der Kelen: ."terugkrabbelen en de journalist proberen onderuit te halen, met keiharde leugens, is van het meest laaghartige menselijke gedrag" (in Het Laatste Nieuws, 6.6.05). ."Mijn konklusie: De Gucht is niet geschikt voor de politiek" (in Humo, 21.6.08). ."Drie keren heeft minister Karel de Gucht geprobeerd zich uit de problemen te liegen, die hij zelf veroorzaakt had met beledigende uitspraken over Balkenende" (in Het Laatste Nieuws, 6.6.05). .In De Morgen (9.6.05) werd toen door partijgenoten van De Gucht gesteld dat "een minister die manifest loog, zoals De Gucht in dit dossier herhaaldelijk deed, zonder meer moet opstappen", en werd het betreurd dat de partijleiding van de VLD De Gucht bleef steunen.
We rakelen dit op om eraan te herinneren dat de waarheidsgetrouwheid van De Gucht sterk gerelativeerd dient te worden, maar als dit zo is, wat is zijn ontkenning van misbruik van voorkennis bij de verkoop van aandelen van Fortis dan nog waard? ."De kans dat een liberaal kopstuk gedwongen wordt tot ontslag blijft zeer klein.. Maar de imagoschade valt stilaan niet meer in te schatten" (De Morgen, 5.11.08). .Drie jaar geleden schreef men hetzelfde: de leugens die De Gucht verteld had, aldus toen De Morgen (11.6.05), ."stralen natuurlijk ook af op de partij".
En vandaag: bij hem (en Dewael) ."lijkt het begrip politieke hygiëne onbestaande" (De Standaard, 0.11.08).
Intussen blijft de VLD hardnekkig de lof zingen van haar eigen ministeriële voortreffelijkheid. Immers, als zij het niet doet, wie zou het dan nog doen?


Dat De Gucht een leugenaar is, tot driemaal toe, daar bestaat dus geen twijfel over. Maar hoe vaak de haan eerst moet kraaien, daarover vrees ik zullen we nooit zekerheid hebben – hoe eensgezind onze eigen drie Evangelisten Lukas, Yvo en Petrus ook zijn – want wij weten uit oudere teksten:

Mattheus 26:34 Jezus zeide tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat gij in dezen zelfden nacht, eer de haan gekraaid zal hebben, Mij driemaal zult verloochenen.
Markus 14:30 En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat heden in dezen nacht, eer de haan tweemaal gekraaid zal hebben, gij Mij driemaal zult verloochenen.
Lukas 22:34 Maar Hij zeide: Ik zeg u, Petrus, de haan zal heden niet kraaien, eer gij driemaal zult verloochend hebben, dat gij Mij kent.
Johannes 13:38 Jezus antwoordde hem: Zult gij uw leven voor Mij zetten? Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De haan zal niet kraaien, totdat gij Mij driemaal verloochend zult hebben.

.

De Gucht: je bent ontslagen wegens VULGARITEIT

.

Premier Balkenende heeft onze politici en ons allen opmerkzaam gemaakt op de uitzonderlijke vulgariteit van Karel De Gucht. Zonder het met zoveel woorden te zeggen liet Balkenende weten: ver van stijfburgerlijk te zijn, die De Gucht is een vent zonder stijl.
Het ging Balkenende daarbij niet om de keiharde leugens van De Gucht, daar heeft de Nederlandse premier immers niets mee uit te staan. Dat Karel eerst nog zijn eigen woorden wilde ontkennen ("de woorden die ik al dan niet zou gezegd hebben"), daarna de journalist leugenachtig wilde maken, ter plekke nog uitvond dat er geen interview was geweest, dat is allemaal zeer onwaardig maar daar ging het Balkenende niet om. Natuurlijk, ministeriële leugens en ontkenningen zouden op zich voldoende moeten zijn voor ontslag, al dan niet vrijwillig, maar zulke kwesties worden hier op zijn Belgisch geregeld, weet ook Balkenende.
Ook tilde hij niet te zwaar aan de flauwe opmerkingen over Harry Potter. De Gucht zal zichzelf wel grappig vinden, maar een normaal mens kijkt bij het horen van ingepikte en afgezaagde grappen beleefd opzij en zoekt bij de omstaanders discreet naar oogcontact. Sommigen drijven de beleefdheid verder dan anderen, en Vera Dua bijvoorbeeld vond dat die potterpraat onder de "parler-vrai" viel, iets waar in de politiek behoefte aan was. De kinderhand is gauw gevuld.
Balkenende kan zichzelf verdedigen, maar schier ondraaglijk werd mijn plaatsvervangende schaamte voor de kerel die bij ons op Buitenlandse Zaken zit, toen Balkenende er nog eens op wees dat De Gucht ook een man had aangevallen die zichzelf niet meer kan verdedigen: Pim Fortuyn. De Guchts bewoordingen waren inderdaad onwaardig, en als het een levende Fortuyn had betroffen dan had hij ze niet eens in de mond durven nemen, maar nu betrof het een dooie buitenlander.
Niemand echter heeft zichzelf gemaakt, en misschien heeft Kareltje in zijn jeugd nooit veel goede voorbeelden gezien, maar zeker zal hij nog flink moeten slijpen aan het ruwe steentje van zijn persoon. Er is nog passend werk aan de winkelhaak!
Geen van de Belgische politici heb ik die opmerking horen maken, terwijl ze nochtans voor de hand lag. Ook hoor ik geen protesten van het roze front.
Voor we te veel gewicht geven aan de woorden van Karel: Fortuyn was een politicus waar een dwerg als hij nog niet aan tippen kan. Met een snelheid en een verstand waar de euh traag-spre-ken-de, euh be-dacht-za-me De Gucht nooit bij zou kunnen (vele journalisten lijken juist zijn zonde der traagheid op te vatten als een teken van verstand). Met een stijl ook waarvan de ironie onze Karel volkomen ontgaat: Fortuyn liet zich in een Bentley rondrijden in Rotterdam, terwijl De Gucht in Berlare met een Porsche Cayenne zijn mestkevers doodreed – al ontkent hij ook dát nu waarschijnlijk.

Gij leugeneire!..

P.S. voor een afbeelding van het oorspronkelijke model van zijn jeep verwijs ik naar een vroegere blog..
.

Wat vertelt de jonge Eyskens nú weer?

Mark Eyskens, de man die ten tijde van de Walid Khaled-affaire een lachertje heeft gemaakt van de ministeriële verantwoordelijkheid,* maar die bij gelijk welke rimpeling in het politieke landschap niettemin door radio, televisie en kranten wordt opgevoerd als een ernstig te nemen stem, die man heeft vandaag alweer zijn zegje mogen doen in de Standaard. Waarschijnlijk herinnert zich op die redactie niemand hoe een paar jaar geleden Eyskens toevallig in alweer een radioprogramma zat, net op het moment dat er in New York twee torens instortten. Het zal niemand verwonderen, maar voor de vuist had Mark zijn analyse gereed: Het valt al bij al nog mee, orgelde hij, je moet er niet aan denken dat die terroristen een atoombom aan boord hadden kunnen smokkelen!
Een technisch genie is hij niet, maar laten wij de popelende Eyskens meteen de uitslag van de recente referenda analyseren:

Vox clamantis

Fransen en Nederlanders hebben niet zozeer de Europese grondwet verworpen. Ze hebben van de referenda misbruik gemaakt om hun nationale regeringen af te straffen en hun onvrede te uiten over het (Europese) beleid. Dat slaagt er blijkbaar niet in om de huidige problemen op te lossen en de dreigingen die de globalisering met zich meebrengt, weg te nemen. Wat de Fransen en Nederlanders gedaan hebben, is hun volste recht, maar eigenlijk zijn daarvoor de nationale verkiezingen bestemd.

Misbruik als volste recht. Ik bespaar u de rest, want verderop worden zijn zinswendingen mij te duister. Niemand leest voor zijn plezier over een globaal Europees herstelplan, en nog minder over een eenparige consensus &cet.

Om bij zijn eerste paragraafje te blijven: de verpletterende cijfers ten spijt hebben blijkbaar noch de Fransen noch de Nederlanders de Europese grondwet verworpen. Dan mogen die Hollanders en Fransen nog wekenlang over Europa hebben gedebatteerd, op het beslissende moment in het stemhokje hebben zij enkel aan Chirac en Balkenende gedacht.
Dat is mogelijk, maar wat ik mij afvraag is: hoe weet die dekselse Eyskens dat ? Hoe doet die duivelskunstenaar het om zo snel en feilloos door stembusuitslagen heen te kijken en werkelijke beweegredenen bloot te leggen ?
Anderzijds: gaat hij er niet wat snel overheen ? Is het denkbaar dat er ook drijfveren zijn die hij niet zou hebben opgemerkt, of die hij liever onbesproken laat ? Geografische, historische, culturele motieven die de kiezers konden hebben ?
Ik blijf een beetje twijfelen aan het analytisch vermogen van Mark Eyskens, daargelaten nog zijn vermogen om verantwoordelijkheden te zien of te dragen.

_______________
* Voor altijd zal bij de naam van Helena het epitheton “de blankarmige” horen, zoals “de snelvoetige” bij Achilleus hoort, “de helmboswuivende” bij Hector, “het voor racisme veroordeelde” bij het Blok – en precies zo hoort bij de naam van de jonge Eyskens voor altijd te staan: “de verantwoordelijkheid afschuivende”.

Dreigen met terrorisme IS al terrorisme !

.

,,Als de Europese Unie denkt dat ze simpelweg een christelijke club kan blijven, kan ik daar niets aan doen. Maar als ze de bruggen naar de rest van de wereld verbrandt, zal de geschiedenis haar dat niet vergeven.'' Dat zei de Turkse premier Tayyip Erdoğan afgelopen weekeinde bij de opening van het eerste moderne-kunstmuseum in Istanbul. Volgens hem kan een weigering van Turkije als EU-lid zelfs leiden tot meer geweld van islamitische terroristen, omdat de EU zich dan nog verder zou verwijderen van de islamitische wereld.

Mooie woorden zijn dat van vriend Tayyip Erdoğan, en voor ons Europeanen zijn ze erg leerzaam.

Vooraf: omschrijvingen als "christelijke club" zou een beleefd aankloppend kandidaat-lid achterwege mogen laten. Een beschaafd en welopgevoed mens zegt zoiets niet, en geeft vooraf géén kwalificaties aan een "club" waar hij dolgraag lid wil van worden, en die hij bijgevolg geacht wordt te respecteren in de vorm waarin hij nu bestaat.

Erdoğans omschrijving is echter behalve primitief, ook leugenachtig en hypocriet.

Leugenachtig omdat Europa een seculier land is, niet puur formeel zoals Turkije, maar in de harten van de Europese mensen! Dat Europa christelijke wortels heeft betwist niemand, maar dat er in Europa naast de christenen ook een groot deel atheïsten en andere niet-gelovigen leven, in onderling respect, dàt moet Erdoğan eens uitleggen aan zijn bevolking die zo graag christelijke kerken vernietigt. Hier in Europa leven tientallen miljoenen honden en varkens, zoals de islam ongelovige mensen betitelt. Europa is voor een belangrijk deel een zwijnenstal in plaats van een "christelijke club" en de Europese christenen, die een heel beschavingsproces achter de rug hebben, zien daar geen been in! Het Europese wij-gevoel, dat wel degelijk bestaat, is juist daarop gebaseerd. Galatasaray is een club, maar Europa is iets anders, beste heer.

Hypocriet is Erdoğan omdat hij aan zijn muzelmannen probeert wijs te maken dat Europa voorlopig nog niet islamitisch is, maar toch toebehoort aan "een volk van het boek", de Bijbel, wat voor islamieten nog net verteerbaar is (zij het niet in de praktijk, toch in theorie). Over dat Europese atheïsme houdt Erdoğan echter zijn besnorde bek als hij een "museum voor moderne kunst" opent.

De tweede uitlating is minder leugenachtig of hypocriet, maar wel even schandalig: Erdoğan zegt noch min noch meer dat zijn land potentiëel een terroristische staat is, en hij wil dus onder bedreiging lid worden van Europa. Nu, dreigen met terrorisme is al terrorisme!

Erdoğan beseft blijkbaar heel goed dat hij zelfs met zulke adelbrieven wel wegkomt bij figuren als Balkenende of Verhofstadt of Schröder: die willen immers meteen met hem aan tafel, ook al erkent Turkije niet eens alle landen van hun "club".