De IJslanders willen niet bijten

Het heeft onze EU-politici en -journalisten, en hun acolieten, genre professor doctor Hendrik Vos e.a. wellicht weinig plezier gedaan dat zij bij de IJslanders bot hebben gevangen, en geen kabeljauw. Bij CNews vond ik deze samenvatting van een panellid wel grappig:

Michel Fayad*: Let wel, men vroeg hen niet of ze bij de Europese Unie wilden aansluiten! Men vroeg hen of ze de gesprekken met de EU opnieuw wilden opnemen met het oog op, ooit, een aansluiting.

Feitelijk ging het over het menu en niet over de rekening. Zij hebben geantwoord: Nee, dank u, aan de kaart hebben we genoeg.

* Professeur de géopolitique à l'Institut français du pétrole et des énergies nouvelles.

Kiezeltje in de laars

De EU vertoont geen democratisch deficit, zoals haar akolieten tot voor kort nog vergoelijkend zegden. Vandaag krijgen 'journalisten' noch 'wetenschappers' die term nog over hun lippen: voor hen is dat deficit verzwonden, in rook opgegaan. Je bent supporter of je bent het niet, nietwaar Hendrik en Rob? Zij hebben hier overigens geen ongelijk: er is geen democratisch deficit, de EU is gewoon een antidemocratische club. Dat werd zopas in Roemenië nog eens helder aangetoond door het gindse gouvernement des juges.

Roemenië (Hergé noemt dat land Syldavië, waar de inboorlingen Brussels spreken) maar Roemenië of Syldavië liggen allebei wat buiten ons gezichtsveld …en dat van onze specialisten en commentatoren. Wie bij de schokkende ontwikkelingen aldaar wél commentaar gaf bij CNews was MathieuBock-Côté.

Mathieu Bock-Côté: Als de wereldgeschiedenis zich in de Karpaten afspeelt! In twee woorden gezegd: een aantal dagen terug waren er in Roemenië verkiezingen, en in de eerste ronde won een verrassende kandidaat.
Christine Kelly: Bij de presidentsverkiezing.

M B-C: Inderdaad, en men beschuldigt hem ervan pro-Russisch te zijn, een complotdenker, een orthodoxe mysticus… en ik zal het niet tegenspreken: die kerel heeft wat louche trekjes. Feit blijft dat hij het bij de eerste ronde haalt. Verrassende kiesuitslag dus, en zowat overal vond men dat een schandaal, in Brussel, in Europa.
Maar twee dagen voor de tweede ronde van de presidentsverkiezing beslist het Roemeens Grondwettelijk Hof het resultaat van de eerste ronde te annuleren.

Onder welk voorwendsel doet men dat? Omdat, zegt men, die verkiezing door de Russen zou zijn gemanipuleerd, en vooral omdat door de controle van TikTok zich een verrassende, onwaarschijnlijke, spookachtige kandidaat had opgeworpen, Călin Georgescu. Surprise! en dus de schuld van TikTok. En aangezien TikTok het kiesresultaat in de war heeft gestuurd, is het legitiem om die verkiezing ongeldig te verklaren. Niet zomaar te neutraliseren of te omkaderen, nee, te vernietigen.
Waarom vertel ik dat? Omdat wat er in de Karpaten is gebeurd een echo is van wat er sinds 2016 gebeurt. Herinner u de Brexit. Men vertelde ons dat het resultaat heel anders was uitgevallen als het niet door Cambridge Analytica was gemanipuleerd. Herinner u Trump in 2016: eigenlijk heeft niet echt Trump gewonnen, het zijn de Russen die het voor hem hebben gedaan. En dan 2024, herinner u: eigenlijk heeft niet Trump zelf gewonnen, het is de schuld van Elon Musk die met Twitter, met X, de kiesresultaten heeft verstoord.

Maar om het resultaat van een verkiezing in de Verenigde Staten te annuleren ...dat valt niet mee, dat is toch iets ingewikkelder. Het is tenslotte de wereldmacht van onze tijd.
Wat zien we echter wél? een democratische verkiezing in Roemenië wordt geannuleerd omdat het resultaat ons mishaagt – met als voorwendsel dat de verkiezing verloren werd door desinformatie, wat de kern was van de speech van mevrouw von der Leyen, laten we dat niet vergeten.

Ik zie in het Roemenië van vandaag een laboratorium waar men expliciet de democratie wil opheffen als het volk verkeerd stemt. Ik vind het fascinerend wat daar is gebeurd, en de bewuste kandidaat mag dan nog wat louche zijn, laten we niet vergeten dat de Roemenen niet allemaal diep debiel zijn. Zij hebben voor hem gekozen in een regulier verlopen verkiezing, en dan beslist men die verkiezing te annuleren omdat het resultaat niet bevalt.

Wie zou hierin niet de geest van de Europese Unie herkennen?

Komaan Ierland!

.

Met vandaag het referendum in Ierland voor ogen, hadden ze bij deBuren gisteravond een panelgesprek over Europa, in het mooie Flageygebouw in Brussel. Tenminste, op de aankondigingen heette het Europa, maar het debat ging enkel over de EU.

Deelnemers waren Bart Staes van Groen!, Saïd El Khadraouï van de Sp.a, Derk-Jan Eppink van LDD, en Hendrik Vos als stem van de Wetenschap. Moderator was Rob Heirbaut, maar die speelde verder geen rol in het stuk, aangezien er in de persoon van Vos in het panel zelf al een soort redelijkheid was ingebouwd. Op Eppink na dus vier mensen die het au fond met elkaar eens waren.

Voorafgaand aan het debat werd er kort iets voorgelezen door twee beduusde, bedeesde, bedremmeld stamelende Vlaamse jongens, David Van Reybrouck en Peter Vermeersch. Zij lazen enkele stukjes voor uit de “Europese Grondwet”, zo begrepen we, maar ze vertelden ons vooraf wel dat we naar Poëzie zouden luisteren. Erg tactvol, want anders denken de toehoorders misschien dat ze onzin horen.

Na een kort inside-grapje tussen de moderator en de wetenschapper, over een boek dat zij samen geschreven hadden, en dat van hoge kwaliteit is begreep ik, begon het debat.
Bart Staes kreeg het woord en na hem, hop, meteen Eppink. Eppink wilde iets kwijt over regelgeving in verband met zelfstandigen, want dat was ’s ochtends nog het onderwerp geweest van een debat in het “Europees Parlement”, maar hij kon zijn zin niet afmaken omdat Staes zei dat het daar enkel over de oostblokvrachtwagenchauffeurs op de EU-wegen ging. Niet over zelfstandigen in het algemeen dus. Goed, een debat over Europa moet ergens beginnen.
El Khadraouï kwam nu aan het woord, en hij was interessanter. Volgens hem was een referendum geen goed instrument voor zo iets ingewikkelds als een Grondwet. De mensen stemmen dan over dingen die ze niet begrijpen. We mogen redelijkerwijs ervan uitgaan dat El Khadraouï zelf die tekst wél goed begrijpt, en ook ...dat de gewone kiezer bij de gewone stembusgang gewoon weet waar hij voor, of tegen stemt. Zo niet wordt het hele stelsel van de vertegenwoordigende democratie op de helling gezet, en voor die consequentie leek Saïd mij nog niet klaar.
De opmerking van El Khadraouï maakte bij het panel geen reacties los. Niemand die bijvoorbeeld opmerkte dat Dehaene destijds vond dat zo’n EU-grondwet liefst zo onverstaanbaar mogelijk moest zijn. Misschien bedoelde Jean-Luc zelfs dat de onverstaanbaarheid ook voor iemand als El Khadraouï intact moest blijven?

Passons! het werd stilaan tijd voor een wetenschappelijk praatje. Prof.dr.Vos verklapte ons dat hij een boekje, nee zelfs een dik boek had gelezen over Europa, geschreven door een Hollander.
Daaruit was hem gebleken dat het onhaalbaar was om een soort Europees gevoel aan te kweken bij de onwillige massa.
Professor Vos, dat zullen de lezers begrepen hebben, bedoelde natuurlijk dat er bij de onwetenden helaas geen EU-gevoel wil ontbotten, maar in zijn wetenschappelijk jargon heet dat anders, omdat je ook als wetenschapper niet té veel onderscheiden moet maken als je nog ergens wilt raken.

Een Europees voetbalteam bv. zag Vos niet direct zitten, en ook vlaggen en hymnen leek hij met wetenschappelijke skepsis af te wijzen (ja, skepsis met kappa voor mij).

Moest Europa dan misschien, als tweede mogelijkheid om in de volksgunst te komen, maar brood en spelen geven? .Ik dacht eerst nog dat die mogelijkheid al in Vos zijn eerste punt vervat zat, maar blijkbaar behoort voetbal niet meer tot de spelen. Voetbal is oorlog.
Brood, naar onze eigen tijd vertaald, zo verklaarde vorser Vos, kon misschien de gedaante aannemen van …Europese subsidies voor allerhande projecten?
Alle Europeanen zouden dan, neem via Erasmusprogramma’s, een poosje in een ander stuk van het continent kunnen doorbrengen. Maar ook deze denkoefening, zo was Vos zijn vrees, zou niet werken...

Op dat moment, met mijn excuses beste lezer, maakte zich een hevige vermoeidheid van mij meester. Ik verlangde plots naar de aangename Brusselse buitenlucht ...en wat 'spelen', afgezien van het voetbalspel, voor Vos verder nog konden inhouden heb ik niet meer mogen vernemen, want ik heb de zaal verlaten voor hij zijn periode kon afmaken.

Wat zonde dat dit debat niet rechtstreeks

op de Ierse televisie was!

.