Henry Kissinger over pro-Hamasbetogingen

 Mathias Döpfner* interviewde Henry Kissinger voor Politico, na de pro-Hamasbetogingen in Berlijn. Wat Kissinger zegt over massa-immigratie klinkt heel anders dan het ‘Wir schaffen das’ van Angela Merkel in augustus 2015. Misschien kunnen ook onze politici en hun journalisten hier iets uit leren:

Ik koester geen grief tegen het Duitse volk. Vieringen over wat er is gebeurd, en wat duidelijk een soort criminele daad was, vind ik pijnlijk. En wát een grove fout om zoveel mensen met totaal verschillende culturele en religieuze opvattingen binnen te laten, want dit creëert een pressiegroep binnen elk land en dat is bedroevend.

I do not have a grievance against the German people. I find celebrations about what happened, which patently was a sort of criminal act, as painful. And what a grave mistake to let in so many people of totally different cultural and religious concepts, because it creates a pressure group inside each country and that’s sad.

_______________

* CEO van de Axel Springergroep.

Zijn onze politici wel goed opgevoed?

Henry Kissinger is negenennegentig, en in april verscheen bij de uitgever Allen Lane zijn boek ‘Leadership’. Daarin schildert hij zes portretten van leiders die hij van nabij heeft gekend, of met wie hij heeft samengewerkt. Het zijn geen biografieën maar – bewonderende – politieke portretten van Konrad Adenauer, Charles De Gaulle, Richard Nixon, Anwar Sadat, Lee Kuan Yew en Margaret Thatcher.

Kissinger probeert gemeenschappelijke trekken te vinden. Hij onderscheidt bij alle zes twee eigenschappen: het zijn Staatsmannen en Zieners. Je zou kunnen zeggen: bestuurders en profeten. Die eigenschappen heeft elk van hen in verschillende mate. Kissinger zelf heeft wat dat betreft een voorkeur voor een praktische, stapsgewijze aanpak, waarbij het – altijd voorlopige – einddoel nooit uit het blikveld mag verdwijnen.

Wat echter elke staatsman bovenal moet hebben is character. Ruggengraat, doorzettingsvermogen, moed kun je misschien vertalen. En dat character wordt gevormd in de jeugdjaren zegt hij in het afsluitende hoofdstuk:

Zoals we hebben gezien, hebben leiders met wereldhistorische invloed baat bij een strenge en humanistische opvoeding. Zo'n opleiding begint in een formele omgeving en blijft een leven lang doorgaan met lectuur en discussies met anderen.

Die eerste stap wordt vandaag de dag zelden gezet [...] en de levenslange inspanning wordt weer bemoeilijkt doordat veranderingen in de technologie diepgaande geletterdheid uithollen.

Om de meritocratie nieuw leven in te blazen, zou humanistisch onderwijs dus zijn betekenis moeten herwinnen en vakken moeten omvatten als filosofie, politiek, menselijke aardrijkskunde, moderne talen, geschiedenis, economisch denken, literatuur en misschien zelfs de klassieke oudheid, waarvan de studie lange tijd de kweekschool van staatslieden was.

Op de Secretary of State Henry Kissinger valt heel wat aan te merken – Cambodjanen en Chilenen hebben daar bijzonder veel redenen toe – maar zijn boek is buitengewoon leerzaam, ook voor wie ziet dat de man meer dan eens voor zijn eigen kerk of synagoge preekt.

As we have seen, leaders with world-historical impact have benefited from a rigorous and humanistic education. Such an education begins in a formal setting and continues for a lifetime through reading and discussion with others.

That initial step is rarely taken today […] and the lifelong effort is made more difficult as changes in technology erode deep literacy.

Thus, for meritocracy to be reinvigorated, humanistic education would need to regain its significance, embracing such subjects as philosophy, politics, human geography, modern languages, history, economic thought, literature and even, perhaps, classical antiquity, the study of which was long the nursery of statesmen.

Niet geheel onvoorspelbare ontwikkelingen

Mensen die weten waarover ze praten, omdat ze enige geschiedenis achter de kiezen hebben, zijn altijd interessant:

Ruth Elkrief: Misschien gaan we wel naar de grootste oorlog sinds 1945 ?
Hubert Védrine: Tja, het is treurig ...en totaal absurd. En de Poetin van 2022 is grotendeels onze eigen creatie. En ja, ik weet dat ik hiermee uit de toon val. Ik ben in de minderheid, en ik spreek vanuit de emotie van het moment, en het valt niet in drie minuten uit te leggen wat mijn reactie is. Maar dit had nooit zo mogen gebeuren. Nooit.
Bij zijn eerste twee mandaten was Poetin nogal open, vergeleken bij wat voor eisen hij nu stelt, en Medvedev nog meer. En dan zijn er de mensen die heel hun leven de USSR bestreden hebben, zoals Kissinger of Brzeziński die adviseur was van Carter – en daarna nog meer bekendheid kreeg met zijn geschriften die later kwamen – de twee hoge pieten van de Amerikaanse geopolitiek, en alle twee hebben die bij herhaling gezegd dat het volmaakte waanzin was om het er voortdurend over te hebben dat men Oekraïne lid van de NAVO wilde maken.
Zelfs Brzeziński, Pool van oorsprong, en allebei hebben die jarenlang – zonder dat iemand naar hen luisterde want zij waren al lang niet meer aan de macht – een neutraliteits-statuut verdedigd, wat geen opgave inhoudt: een neutraliteit zoals Finland, met wederzijdse garanties.
Maar heel die machinerie… Clinton die ik wel mocht, Clinton en heel zijn ploeg, en dan George ‘Dubya’, en net het tegengestelde zagen we …Rusland verdween, men hield er totaal geen rekening meer mee. Ik zeg niet dat Poetin zomaar wat heeft uitgehaald…
Ruth Elkrief: Daar komen we nog op terug, we komen er nog op terug.
Hubert Védrine: En ik ben verbijsterd dat niemand een stap terugzet, en dat niemand de fouten van het westen beseft – de Amerikanen meer dan wij, maar ook aan onze kant zijn fouten gemaakt – als we spreken over het eerste associatieakkoord tussen…
Ruth Elkrief: De Europese Unie en Oekraïne…
Hubert Védrine: …en Oekraïne, en dat Rusland volledig buiten beschouwing liet. Goed, dat verontschuldigt niets, het verontschuldigt helemaal niets.

_______

Vincent Hervouët : Het is niet de eerste oorlog sinds 1945. Er is er een andere geweest, waar de Russen zich trouwens grif op beroepen, en…
Pascal Praud (CNews): De Balkanoorlog.
Vincent Hervouët : Inderdaad, de oorlog in Kosovo, die een NAVO-interventie in Kosovo was, zonder langs de Veiligheidsraad te gaan, met miskenning van het NAVO-handvest, en met miskenning van de UNO-regels. Men is toen een stukje gaan wegknippen uit een soevereine staat, om er een autonome, secessionistische republiek van te maken enzovoort, enzovoort. En mét een Amerikaanse basis.

Maar dat hebben de Russen niet vergeten. Wij hebben dat compleet vergeten, maar de Russen is het altijd in de keel blijven steken als een vernedering waar men de westerlingen daadwerkelijk voor moest laten betalen.

Maar nooit, toen wij in Kosovo tussenkwamen, Frankrijk op kop, nooit hebben wij de omliggende landen in bedwang willen houden door ze rechtstreeks te bedreigen. Wij hebben gezegd: wij komen tussen omdat er een genocide aan de gang is – een volstrekte overschatting, het was een spookgenocide – zoals vorige nacht Poetin op identieke manier heeft gesproken over de genocide in de Donbas die niemand ooit heeft gezien.*

--------

* ook de luchtaanvallen op Lybië werden verantwoord met een verzonnen, zelfs een toekomstige 'genocide'. Dat vervolgens de eerste doodsoorzaak in Lybië precies die bombardementen waren, deerde noch BHL, noch Sarkozy.

Ruth Elkrief : Peut-être qu’on va vers la guerre la plus importante depuis 1945 ?

Hubert Védrine : Bon, c’est désolant. C’est complétement absurde. Et le Poutine de 2022 est largement notre création. Là, je sais que je ne suis pas dans le ton. Je suis minoritaire, et je parle dans l’émotion immédiate et je ne suis pas dans [la réactivité] qui se dit en trois minutes. Mais ça n’aurait jamais dû se passer comme ça. Jamais.
Pendant les deux premiers mandats de Poutine il était assez ouvert par rapport à ce qu’il est demandeur maintenant, Medvedev encore plus.
Et des gens aussi, et qui ont combattu l’URSS toute leur vie, comme Kissinger, Brzeziński qui était le conseiller de Carter – encore plus célèbre après par ses écrits, après en fait – donc les deux grands pontes de la géopolitique américaine, tous les deux ils ont dit à plusieurs reprises que c’était complètement absurde de parler sans arrêt de mettre l'Ukraine dans l'Otan. Même Brzeziński, polonais d’origine, et ils ont défendu tous les deux, pendant des années – sans que personne ne les écoute puisqu’ils ne sont plus au pouvoir depuis longtemps – l’idée d’une neutralité, qui n’est pas un abandon : une neutralité à la Finlandaise, et qui a des doubles garanties.
Mais toute la machinerie… Clinton que j’aimais bien, Clinton et toute son équipe, et puis après George ‘Dubya’, c’était l’inverse, c’était …la Russie a disparu, on s’en fiche complétement. Je ne dis pas qu’au fond c’était quoi que ce soit de Poutine de …
Ruth Elkrief : On va y revenir, on va y revenir.
Hubert Védrine : Et je suis sidéré que personne ne revienne en arrière, et personne n’ait en tête les erreurs des occidentaux – plutôt les Américains que nous, mais quand même il y a eu aussi des erreurs, parlant des négociations du premier accord d’association entre la…
Ruth Elkrief : L’Union européenne et l’Ukraine.
Hubert Védrine : …et l’Ukraine qui passait complétement la Russie. Bon, ça n’excuse rien, ça n’excuse rien.

____________

Vincent Hérvouët : Ce n’est pas la première guerre depuis '45. Il y en avait une autre auparavant, à laquelle d’ailleurs les Russes sont très prompts à se référer, et…
Pascal Praud (CNews) : La guerre des Balcans.
Vincent Hérvouët : Mais oui, c’est la guerre du Kosovo, qui est l’intervention de l’OTAN au Kosovo, sans passer par le Conseil de Sécurité, au mépris de la charte de l’OTAN et au mépris des règles de l’ONU. On est allé tailler un bout d’un état souverain, pour en faire une république sécessioniste, autonome, etcetera, etcetera. Et avec une base américaine. Mais ça, les Russes n’ont pas oublié. Nous on a complètement oublié, mais les Russes, ça leur est toujours resté dans la gorge, comme une humiliation dont il fallait faire payer effectivement les occidentaux. Mais jamais quand nous sommes intervenus donc au Kosovo, la France la première, mais jamais on a prétendu tenir en respect les pays à l’entour en les menaçant directement. On a dit : on intervient parce qu’il y a un génocide qui est en cours – qui était totalement surestimé, un génocide fantôme, de la même manière que Poutine la nuit dernière a parlé du génocide dans le Donbass, que personne n’a jamais vu.

____

zeer interessant is ook Gabriele Krone-Schmalz.