De IJslanders willen niet bijten

Het heeft onze EU-politici en -journalisten, en hun acolieten, genre professor doctor Hendrik Vos e.a. wellicht weinig plezier gedaan dat zij bij de IJslanders bot hebben gevangen, en geen kabeljauw. Bij CNews vond ik deze samenvatting van een panellid wel grappig:

Michel Fayad*: Let wel, men vroeg hen niet of ze bij de Europese Unie wilden aansluiten! Men vroeg hen of ze de gesprekken met de EU opnieuw wilden opnemen met het oog op, ooit, een aansluiting.

Feitelijk ging het over het menu en niet over de rekening. Zij hebben geantwoord: Nee, dank u, aan de kaart hebben we genoeg.

* Professeur de géopolitique à l'Institut français du pétrole et des énergies nouvelles.

Waarom is in restaurants de wijn zo duur?

Montaigne reisde in 1580 naar Rome, en de tocht ging door Duitsland en Zwitserland. Daar had hij het zeer naar zijn zin: de herbergen waren er veel netter dan in Frankrijk waar men niet eens schoon beddengoed had.

Over de keuken in Augsburg was Montaigne bijzonder enthousiast. Ook de wijn vond hij daar uitstekend. Later in Italië was die vaak troebel, wat slecht was voor zijn nierstenen. 

Zijn secretaris schreef het eerste deel van het Journal de Voyage, en over de wijn maakte die een opmerking die vandaag mogelijk nog treffend is:

Men serveerde er pasteien, kleine en grote, in aardewerken kommetjes met de kleur en helemaal in de vorm van een pasteikorst. Zelden gaat een maaltijd voorbij zonder dat men u dragees* en potjes confituur voorzet. Het beste brood dat maar mogelijk is. Goede wijnen, en in deze streek zijn ze meestal wit. Rond Augsburg wordt geen wijn verbouwd en ze laten hem van vijf of zes dagreizen verderop komen. Van de honderd florijnen die herbergiers aan wijn inslaan, vraagt de Republiek er zestig, en de helft minder van een particulier die er alleen voor zijn eigen voorraad koopt.

On y servoit des pastés et petits et grans, dans des vesseaus de terre de la couleure et entierement de la forme d’une croute de pasté ; il se passe peu de repas où on ne vous présante des dragées et boîtes de confitures ; le pein le plus excellant qu’il est possible ; les vins bons, qui en cete nation sont plus souvent blancs ; il n’en croit pas autour d’Augsbourg, et les font venir de cinq ou six journées de là. De çant florins que les hostes amploïent, en vin, la Republique en demande soixante, et moitié moins d’un autre home privé qui n’en achete que pour sa provision.

__________

* Geglaceerde amandelen of andere noten gaf men als teken van gastvrijheid. Dragées kwam via het Latijn in het Frans, uit het Grieks: τραγήματα, tragemata. In Gent kenden de mensen toen misschien kroakamandels?

Journal de voyage

précédé de

Mobile Montaigne

par Frank Lestringant

professeur émérite de la Sorbonne

Édition établie

par Charles Dédéyan

Revue et complétée

par Frank Lestringant

Paris, Les Belles Lettres, 2026