Iets verder kijken dan de volgende verkiezingen

In Frankrijk is men soms een stapje verder dan hier, en dus gaat de discussie daar niet meer over de hoofddoek, maar over de boerka. En Mieke Van Hecke beweert dan wel dat ze ‘de feministische literatuur’ kent, maar ik vraag me toch af of ze Elisabeth Badinter wel eens gelezen heeft. Wat ze in Frankrijk namelijk al jaren weten, is dat de hoofddoek maar een opstapje is naar het echte werk.
Over sociale en familiale druk rond ‘da lapke stof’ – om met Steve Stevaert te spreken – deed Mieke in elk geval geringschattend in het gesprek met Darya Safai. Als die druk, áls die er zou zijn, dan had ze haar antwoord klaar: pesten komt ook voor hé! Om helemaal in het idioom van de cafépraat te blijven had ze nog kunnen toevoegen ‘ge moogt niet vloeken ook hé!’
Mieke lijkt niet te snappen welke politiek achter al die hoofddoeken zit: een politiek op lange termijn, die stap voor stap gaat, en meer en meer het openbare terrein verovert. Maar zoiets snappen is ook veel gevraagd als er gemeenteraadsverkiezingen zitten aan te komen.
Laat ik daarom een stukje vertalen van een feministe die de draagwijdte van de islamiseringspolitiek wél snapt:

Adres aan diegenen die vrijwillig de boerka dragen

Nadat de hoogste religieuze islamitische gezagsdragers verklaard hebben dat kledij die het lichaam en aangezicht helemaal bedekt niet onder een religieus gebod valt, maar uit de traditie voortkomt, wahabitisch voor de enen (Saoedi-Arabië), en pasjtoen (Afghanistan/Pakistan) voor de anderen, gaat u dan nog door met de volledige bedekking van uw gezicht?
Aldus onttrokken aan andermans blik, moet u zich er wel rekenschap van geven dat u wantrouwen en angst opwekt, zowel bij kinderen als volwassenen. Zijn wij in uw ogen dan in die mate verachtelijk en onrein dat u ons alle contact weigert, elke omgang, en tot zelfs een glimlach van herkenning?
In een moderne democratie, waar men transparantie en gelijkheid der geslachten tot stand wil brengen, laat u ons brutaal weten dat dit alles uw zaak niet is, dat de verhouding met de anderen u niet aangaat, en dat onze strijd niet de uwe is.
Dan vraag ik me toch af: waarom niet in een land als Saoedi-Arabië of Afghanistan gaan leven, waar niemand u zal vragen om uw aangezicht te laten zien, waar uw dochters op hun beurt gesluierd zullen zijn, waar uw man polygaam zal zijn en u zal kunnen verstoten als hem dat zint, wat ginds veel vrouwen zozeer te lijden hebben.
Eigenlijk misbruikt u de democratische vrijheden om ze tegen de democratie te keren. Of u het nu met subversieve bedoelingen, of als provocatie, of uit onwetendheid doet, het echte schandaal niet zozeer de blik die u ons misgunt, maar wel de klap die u uitdeelt aan al uw onderdrukte zusters die de dood riskeren om eindelijk de vrijheden te kunnen genieten die u veracht. Vandaag is dat uw keuze, maar wie weet of u morgen niet gelukkig zult zijn er een andere te kunnen maken. Zij kunnen dat niet… denk daaraan.

Élisabeth Badinter

9 juli 2009

Een meelijwekkend schouwspel

Ik heb de feministische literatuur gevolgd, u hopelijk ook… zei Mieke Van Hecke in Terzake neerbuigend, in haar gesprek over de hoofddoek met Darya Safai.
Dat vind ik een gongslag waard.

In de islam is de keuze vrij, meende Mieke Van Hecke nog, die naar eigen zeggen over feminisme wel iets weet maar kennelijk niet veel islamliteratuur achter de kiezen heeft, al kent ze wel héél veel moslimmeisjes en héél veel moslima’s.
Gongslag alweer.

Ik zei “die zeggen: wij willen het niet”, dat is anders dan “je mag niet”, corrigeerde Darya Safai Van Hecke, die het niet nodig vond goed te luisteren naar een feministe, en dan maar haar woorden probeerde te verdraaien.
Gongslag, zachter in elk geval dan de mokerslag die ze net incasseerde.

Sociale druk? Pesten komt ook voor hé! zei Mieke, die zich nu aan cafépraat waagde. En ze herhaalde dat nog eens, fier over haar vondst wellicht. Over sociale of familiale druk om een hoofddoek te dragen wist ze nog meer: …wanneer het zo zoú zijn. En ze benadrukte ook dat ze advocaat was geweest, wat er niet toe deed, terwijl ze juist haar tegenstandster ongeciviliseerd verweet dat zij er heel veel dingen bij sleurt. En dan begon zijzelf over de rechten van de vrouw ...bij ons weliswaar, en meer dan een halve eeuw geleden.
Gong.

Samenvattend: Mieke Van Hecke was niet in staat om met een echte feministe een gesprek te voeren over de grond van de zaak, en probeerde dan maar het debat te laten ontsporen en onmogelijk te maken door onderbrekingen, pedante nadrukkelijkheden, herhalingen en schijnargumenten.
Een waar testimonium paupertatis, een meelijwekkend schouwspel van intellectuele onmacht.