Slechte lectuur voor Walter Zinzen

Bij Ivan De Vadder hoorde ik Walter Zinzen vragen: ‘Wat heeft een hoofddoek met de Verlichting te maken?’ Verbluffend dat een intellectueel dat niet weet. Van een Steve Stevaert, die het destijds had over ‘da lapke stof’, kunnen we dat nog aanvaarden, maar niet van een Zinzen, van wie we toch mogen denken dat hij enige lectuur achter de kiezen moet hebben, ook al lijkt zijn onwetendheid in dit specifieke geval te wijzen op een lauwe, of misschien zelfs geborneerde leeslust.

Laat dat Walter echter niet tot wanhoop brengen: zijn achterstand valt in een paar uurtjes op te halen, en hier zelfs in een paar minuutjes.

Bas les Voiles! en Que pense Allah de l’Europe? zijn twee kleine boekjes, in 2003 en 2004 bij Gallimard verschenen, waarmee de Iraans-Franse antropologe Chahdortt Djavann hem kan helpen.

Een van deze boekjes begint zo: ‘Tien jaar heb ik de hoofddoek gedragen. Het was de hoofddoek of de dood. Ik weet waarover ik spreek.’

‘Je sais de quoi je parle’ …dat kan niet iedereen haar nazeggen vrees ik. En ik weet wel dat we bij ons hier ook een Vlaams-Iraanse hebben, Darya Safai, maar haar citeer ik niet want zij is lid van de N-VA, en dat is enkel ‘nog tot nader order een democratische partij’ volgens Walter, en ik wil zijn gevoeligheden niet storen, enkel hem met de nodige tact en omzichtigheid iets bijbrengen.

Laten we het dus bij Djavann houden:

Nog nooit heeft er een onschuldige hoofddoek bestaan, zonder specifiek belang. De hoofddoek heeft altijd betekend dat de vrouw aan de man is onderworpen, dat een juridisch statuut haar in de moslimwereld ontbreekt, dat zij gereduceerd wordt tot een seksueel object dat men zich kan toe-eigenen. […]

Fundamenteel betekent de hoofddoek vandaag wat hij voorheen betekende. En er zijn maar drie manieren om met het verleden om te gaan: het willen overstijgen, het willen behouden of er terug naartoe willen. De progressisten, de conservatieven en de reactionairen vormen drie onverzoenlijke gedachtestromingen. En de fundamentalistische reactionairen mogen nog zo hun best doen om van deze drie discours een mengelmoes te maken en zich als revolutionairen voor te doen, zij zullen altijd de belichaming blijven van de meest achterlijke en gesegregeerde opvattingen in de menselijke samenleving.

Maar misschien heeft Walter Zinzen op tv wel enkele meisjes zien verklaren dat zij vrijwillig hun hoofddoekjes dragen? In journalistieke straatinterviewtjes zie je ze wel vaker, en ook bij sociologen komen ze voor. Chahdortt Djavann zegt – alvast over die sociologen:

Door te steunen op de getuigenis van enkele jonge meisjes die graag willen uitleggen dat hun ‘vrijwillige’ keuze voor de hoofddoek puur persoonlijk is, gaan zij compleet voorbij aan de eerste vereiste van om het even welke sociologische beschrijving van maatschappelijke problemen: representativiteit bij staalneming. Die sociologen ontbreekt het ook aan elementair gezond verstand als zij de stereotiepe verklaringen van meisjes in volle puberteit voor zoete koek slikken en letterlijk nemen, en ze als typerend voorstellen, zonder acht te slaan op hun leeftijd of familiale situatie. En op grond van een paar van dergelijke getuigenissen voelen ze zich gerechtigd een maatschappelijk fenomeen ‘wetenschappelijk’ te verklaren, een Europees fenomeen om precies te zijn.
Professionele fout? Zeker. Naïviteit? Waarom niet, waarschijnlijk wel. Medeplichtigheid? Ja, dat ook, zeker in een aantal gevallen. En dan laten we nog buiten beschouwing dat naïviteit en medeplichtigheid zich in verschillende verhoudingen laten mengen.

Joël en de optatief

.
Journalisten gebruiken courant de stellende wijs, de indicatief. Als voorbeeldzin kan dienen: “Dat is er gebeurd.” Ook ingewikkelder zinnen als: “Ik meld dit nu, omdat het zonlicht niet te ontkennen valt, maar liever zwijg ik over zulke zaken”, horen bij de stellende wijs, zelfs al wordt in het tweede zinsdeel niet veel opzienbarends gesteld.
Inhoudelijke aspecten en grammatica kunnen ver van elkaar staan, en dat mag tegen het gevoel ingaan maar er is niets aan te doen. Dus ook een zin als: “Zo horen wij de feiten te interpreteren, liefst nog voor we weten wat die feiten echt zijn”, staat helemaal in de stellende wijs.

Toegegeven, dat laatste voorbeeld, al is het helemaal in de indicatief, komt aardig in de buurt van de zogenaamde imperatief, de gebiedende wijs. Dat zit zo: als een sergeant roept: "Rust!" of als een baasje tegen zijn hond zegt : “Lig!” of “Pak!”, dan zijn dat imperatieven. Die zijn meestal kort. Bij een goede hond hoeft het baasje soms zelfs helemaal niets te zeggen. Het beest reageert al op een eenvoudige blik of een gebaar, een soort impliciete imperatieven.
Maar die wijs gebruiken verstandige journalisten zelf nooit. Niet dat zij geen imperatieven zouden kennen of begrijpen, integendeel, maar zij hebben die wijs wijselijk verinwendigd, geïnterioriseerd. Er komt in hun geschriften niets van aan de oppervlakte. Hun journalistieke geweten gebruikt hem dus wel op de achtergrond, maar de lezer merkt niets.
Er bestaan nog moeilijkere wijzen, en die gebruiken sommige journalisten weer wel. We spreken hier over de conjunctief of subjunctief of aanvoegende wijs, en over bijvoorbeeld ex-Knack, nu Standaardjournalist Joël De Ceulaer.
Hier een voorbeeld van zijn hand:



Voor de vervoeging maakt het geen enkel verschil, maar die conjunctief of subjunctief van hem voelt zelfs aan als een optatief of wensende wijs. Natuurlijk, dit is twitter en bijgevolg kort op de bal en kort door de bocht.
Ik weet trouwens niet of ook Joël deze mooie journalistieke wendingen gebruikt met die bal en die bocht, want daarvoor zou ik zijn rubriek moeten lezen, over de tv-programma’s die hij de week daarvoor bekeken heeft, en als je die niet zelf hebt gezien, heb je daar weinig aan, net zoals je op de trein of in de kroeg sommige gesprekken niet goed kunt volgen.
En of Joël met zijn optatief goed beseft wát hij juist wenst, weet ik evenmin. Dat zijn bedoelingen edel zijn, betwijfel ik geenszins maar om de een of andere reden vermoed ik dat hij over het onderwerp hoofddoeken nog niet veel achter de kiezen heeft. Weet de man wel waar hij het over heeft?
Om Joël hier een helpende hand te reiken, stuurde ik hem twee verwijzingen op, uittreksels uit twee boekjes van de Parijse antropologe Chahdortt Djavann (Bas les voiles! Gallimard 2003, en Que pense Allah de l’Europe? 2004).
Dat eerste boekje begint zo : «J’ai porté dix ans le voile. C’était le voile ou la mort. Je sais de quoi je parle.»
Ik hoop dat onze twitterende man er iets aan heeft, en het zijn tenslotte heel dunne boekjes zodat hij nog ruim tijd zal overhouden voor zijn tv-programma’s.

Polspoel in debat met Vanhecke op VTM

.
Voor mensen die zwak staan in een debat, en waar ze de feiten tégen lijken te hebben, zijn de mogelijkheden beperkt. Behalve de tegenpartij voortdurend onderbreken, blijven er nog maar enkele vluchtwegen. Er is de vlucht in formalismen, er is de onverstoorde herhaling van eigen stellingen, en er is het opentrekken van de problematiek, de “bredere kijk”.

Polspoel gebruikte die vluchtwegen in zijn debat met Frank Vanhecke (over Desmet, die daar ook bijzat wil ik het niet hebben, want die jongen moet te veel zaken rechtzetten om nog ernstig te worden genomen. Of nee: laat maar).

Nu was dit in opzet geen debat tussen Vanhecke en Polspoel, maar tussen Vanhecke en twee andere politici, alleen bleken die zodanig weinig in huis te hebben dat Polspoel zich wel verplicht zag om bij te springen, en de kijker met hem, want die wil na zijn werkweek enig weerwerk zien. De vraag is nu of op zijn beurt Polspoel als moderator nog ernstig kan worden genomen, want in zijn rol hoort hij vragen te stellen, en niet met zogenaamd vaststaande stellingen aan te komen.

Ik hoor hem poneren dat het christelijke kruisje gelijk te stellen is met de hoofddoek… manifeste flauwekul, zoals iedereen beseft die wel eens een bus of tram neemt. Hij doet hier alsof Chahdorrt Djavann nooit iets zou gezegd hebben over de dodelijke verplichting van “le voile”. Kent Polspoel dan christen mannen die hun vrouw of dochter met de dood bedreigen als ze de deur uitgaan zonder het crucifixje tussen de glooiingen van hun boezem? Waarom wil hij ons zoiets doen geloven?

Tweede mogelijkheid van de intellectueel zwakkere is de herhaling. Geen van de twee politici begon over het “zeventig-puntenplan”, want blijkbaar beseften die kerels dat zoiets toch niet meer geloofd wordt. Polspoel vond dat hij dit nog eens moest herhalen. Vanhecke moest nu wel zijn zet doen, Zugzwang zegt de schaakspeler, en hij herhaalde dat het plan al een poosje geleden is afgevoerd. Zulke taferelen leveren vervelende televisie op… want wie ziet er nu graag een interviewer die zijn opponent uitnodigt tot dwangmatig, ja masturbatoir gedrag?

Derde mogelijkheid is het “opentrekken” van een bepaalde stelling. En passant verwijst Vanhecke naar de situatie in Frankrijk. Als de kippen is Polspoel daar om te zeggen dat "de situatie in Frankrijk onvergelijkbaar is met hier". Polspoel zal beide situaties beter kennen dan wij. Maar vooral wil hij liever niet dat de netelige uitspraken van Sarkozy ter sprake komen?

Ik vraag me af waarom een moderator zoiets doet. Ik weet wel dat je appelen niet bij citroenen kan optellen, maar kun je ze ook niet vergelijken? Dat is bij uitstek een journalistieke bezigheid.
Strikt genomen is de uitspraak “die twee zaken zijn onvergelijkbaar” trouwens altijd nonsens, want ze is de vrucht van een voorafgaande vergelijking die ons wordt onthouden ...ach, laat zulke kwesties maar rusten. Die weigering was retorisch nuttig, een bot machtsmiddel misschien maar tenslotte …het was een debat op ons niveau, niet op Duits, Frans, Engels, Nederlands niveau, en dus mag Polspoel best met één wegwerpzin een stuk discussie afsluiten..

..

Staf Nimmegeers over Verlichting en islam... en bij de eerste gelegenheid over zichzelf

.
het begon met een mailtje dat ik aan de eerwaarde heer Nimmegeers stuurde, omdat hij blijkbaar niet goed besefte wat hijzelf had geschreven in zijn column, en ik hem daar graag op wilde wijzen, want het is nooit plezierig om een goedmenende mens te zien sukkelen. Ik schreef dus aan Staf en Standaard:

't en zal Staf!
In de Standaard van vandaag schrijft priester-schrijver en SP.A-senator Staf Nimmegeers, in zijn kolommetje “Weg van Brussel”:

De tijd zal, zoals steeds, bepaalde vormen van obscurantisme wel genezen, zoals dat ook bij ons gebeurde. Waakzaamheid blijft steeds geboden. Kaalgeschoren bepruikte joodse vrouwen, moslimvrouwen in boerka en een kerk zonder vrouwen en met gebrandmerkte homo's, vrijmetselaarsloges met al dan niet vermeende intriges: het moet eruit, het gaat eruit, misschien trager dan we verhopen, met ups en downs, maar 't en zal!

Deze wat lukraak aandoende opsomming getuigt niettemin van Stafs zin voor evenwicht, maar in zijn goedmoedige ijver schrijft hij helaas iets anders dan wat hij bedoelt... misschien, in het vervolg Staf, eerst om raad vragen bij collega priester-schrijver Gezelle? Die kan haarfijn uitleggen wat ’t en zal juist betekent, en dat soort zaken moet je eens horen uitleggen want met de tijd alleen komt zulk een inzicht niet.

Ik kreeg het volgende antwoordje:

Friday, October 15, 2004
----- Original Message -----
From: Staf Nimmegeers
To: Marc Vanfraechem
Sent: Saturday, October 16, 2004 12:28 PM
Subject: RE: goedmenendheid volstaat niet

Beste mijnheer Vanfraechem
Dank voor uw aandachtig lezen van mijn column.
Guido Gezelle was telefonisch niet te bereiken en de einderadacteur van de opiniebladzijde is in dezelfde val gelopen als ikzelf.
Ons Standaardnederlands is blijkbaar niet meer dan van de heer Gezelle.
Hartelijk
Staf Nimmegeers
http://www.stafnimmegeers.be/

Omdat ik nu vond dat hij ook wel iets had mogen zeggen over mijn andere, impliciete opmerkingen, over lukraak en zo, besloot ik om onze man in duidelijker bewoordingen toe te spreken

Beste heer Nimmegeers,
ik ben een groot bewonderaar van Gezelle, de dichter én de polemist, zoals u zal hebben gemerkt in mijn briefje waarin ik u erop wees dat ‘t en zal iets anders betekent dan wat u dacht. Maar ik bewonder niet alle aspecten van Gezelle, inzonderheid deel ik een bepaald “particularisme” van hem niet.
Wat ik wel bewonder is het volwassen debat dat er in Nederland en Frankrijk en Duitsland plaatsheeft over, zovele onderwerpen. In Vlaanderen is er nauwelijks een debat die naam waard, en als er een dreigt te ontstaan dan wordt het vlug een halt toegeroepen door de welmenendheid. Ik zie u schrijven:

Wordt het echter mode om in naam van een zogezegd 'verlicht denken' alles wat op verscheidenheid of anders zijn slaat bot de kop in te drukken, dan haak ik af. Het eindeloos geouwehoer over sluiers, gearrangeerde huwelijken en vrouwen als fabrieken van baby's moet maar eens ophouden.

...en dan ben ik jaloers op het intellectuele peil en de morele integriteit in de ons omringende landen.
Om te beginnen: het past een pastoor niet om over de Verlichting te spreken, laten we wel wezen! De hypocrisie van een Danneels is al te doorzichtig, en komt logischer­wijs neer op ongehoorzaamheid aan het pauselijk leergezag en ontrouw aan zijn eigen geloften, die geloof ik ook de uwe zijn. Want als hij, of een andere pastoor de ideeën van de Verlichting graag wil aanhangen, dan moeten zij vooraf en expressis verbis een aantal katholieke leerstellingen verwerpen.
Ik hoef het niet te zeggen: wat mij betreft zijn alle monotheïsmen gelijk verwerpelijk, zowel in moreel opzicht als in het perspectief van enige intellectuele coherentie. Ik beoordeel zulke fenomenen enkel op hun gevaarlijkheid. Ik lig bijgevolg niet wakker van het jodendom hier, of de katholieke kerk hier. En ik bewonder hun kerken, synagogen, schilderijen, muziek, gedichten, gregoriaanse en orthodoxe gezangen, klaagzangen, ik verafgood de Statenvertaling, zelfs ben ik gevoelig voor voorlezingen uit de koran, wat je op het internet zo mooi kan horen, met simultaan een engelse tekstbalk en al, door verschillende lezers, elk in een eigen stijl. Ik ben zelfs bereid om te zeggen dat ik geloof dat alle schoonheid een soort religiositeit veronderstelt; tenminste ik ken geen andere ontroering, zelfs niet in bed.
Maar dat er niet meer zou mogen geouwehoerd worden over de hoofddoek?
Kijk mijnheer, ook in zulke zaken betaamt het een pastoor om zijn bek te houden (ik mag aannemen dat we elkaar hiermee hebben gevonden in éénzelfde taalregister?). Beeldt u zich echter in dat een vertegenwoordiger van de roomse kerk het morele recht heeft om wie dan ook het zwijgen nog op te leggen? Ook u mag natuurlijk spreken, maar decus est et scire tacere: het is passend om te weten waar je er beter het zwijgen toe doet ...om even terug te vallen op een register dat mij beter ligt.
Over de hoofddoek is geloof ik Ayaan Hirsi Ali beter dan u geplaatst om te oordelen, of Chahdortt Djavann, en die twee mensen getuigen, of confesseren van de fundamentele onmenselijkheid van de islam. Djavann: J’ai porté dix ans le voile. C’était le voile ou la mort. Je sais de quoi je parle. Kan u dat ook zeggen: ik weet waar ik het over heb? Toch niet met uw sigaartjes in een Brusselse straat te zitten smoren zeker? In een ander boekje stelt Djavann gewoon vast: À l’origine de l’islamisme il y a l’islam. Zij wéét dat een brave, gedomesticeerde vorm van de islam een illusie is.
Er is geen vergelijking met het christendom dat wij nog kennen, maar door analogie geloven velen dat de islam ook wel iets dergelijks zal zijn, zodat ze er au fond geen zaken mee hebben. Brave zielen! Naar mijn mening is er tussen de islam en énig christendom dat wij hebben doorstaan niet eens een vergelijking, en ik reken inclusief de prelaten die ervoor zorgden dat in 1766 in Abbeville een negentienjarige jongen die zijn rug naar de processie had gekeerd… de tong werd uitgerukt, en hem vervolgens enkele ledematen werden afgehakt, en dat daarna de genadige onthoofding volgde, voor hij werd verbrand. C’est le sang humain légèrement répandu, c’est la torture, c’est le supplice de la langue arrachée, de la main coupée, du corps jeté dans les flammes, qui est abominable et exécrable. Misschien moet die Danneels …en die Nimmegeers er Voltaire eens op naslaan voor ze over de Verlichting, laat staan over de Franse Revolutie beginnen. Ik stel voor dat onze Godfried –niet zichzelf de tong uitrukt– maar een krans neerlegt bij het monument van de chevalier de la Barre. Ik kan hem zonodig de weg wijzen.

Natuurlijk is dat hele christendom tegenwoordig ongevaarlijk in Europa! die godsdienst is door de scheiding van Kerk en Staat –tien eeuwen geleden was de aanzet daartoe– en vervolgens door de Reformatie, en eindelijk door de Verlichting inderdaad gedomesticeerd en tot enige rede gebracht. Maar als Danneels het vandaag heeft over een Revolutie die de islam nodig heeft –of azo abeetje nodig heeft– dan hoor ik enkel een bedeesde en in de hoek geslagen intellectuele sukkel die stilletjes hoopt dat het met zijn godsdienst zijn tijd nog wel zal duren. Meer stelt dat gedachtegoed niet voor. In zijn doodsnood wil Danneels de argumenten van zijn eigen grafdelvers nog tot de zijne maken, ten koste van het laatste schaamtegevoel.
Ik bedoel maar: ook onder de dekmantel van uw beider ecclesiastische obese bonhomie ...kan een echte vrijzinnige, iemand die geen lid is van enige door u genoemde vereniging, zijn schaapjes nog wel herkennen hoor!
Over ernstige zaken gesproken: als zijnde onnozel verwerp ik uw veronderstelling dat bepaalde obscurantismen vanzelf wel zullen verdwijnen. Ik ben een Burger, en wat u daar vertelt is een senator niet waardig, maar goed u bent verkozen. Toch, u moet enig benul van geschiedenis hebben mag ik veronderstellen: er is nog nooit een obscurantisme enkel met de tijd verdwenen. Uw woordgebruik is significant, en ik begrijp u, zulk een woordeke zet uw kuddeke aan tot passiviteit. Per slot van rekening wordt er van Hierboven bestuurd. Helaas heer Nimmegeers, u zit niet meer aan de knopjes van de vluchtsimulator van uw god. Er komt helemaal géén gedomesticeerde islam in de tijdsschaal die u en ik kunnen overzien.
Een Algerijnse generaal zei ooit in een openhartige bui: Cet islam modéré, je ne vois pas de quoi ils parlent! Er is inderdaad maar één rechte islamleer. Hen kun je geen hypocrisie verwijten, en katholieken kunnen enkel jaloers toekijken zeker?
Waar wij burgers van Europa echter recht op hebben is: een Europees straatbeeld. Er moeten een aantal minimale eisen worden gesteld. Ik heb er niet voor gekozen om in Anatolië te wonen, net zomin als ik de Anatoliërs wens te europeaniseren, gesteld dat zoiets mogelijk zou zijn en zij dit zelf ook zouden overwegen. Nee, hier zijn we in Europa, en ook de symbolen van onze cultuur zijn belangrijk.
U wil het debat smoren, eerwaarde heer Nimmegeers, maar het debat over het openlijk dragen van de symbolen van een cultuur die de onze op termijn, maar zonder omwegen wenst af te schaffen: bij dat debat bent u niet van tel.
Citoyen Nimmegeers, ik begrijp u ook ten dele hoor, u meent het ongetwijfeld goed, maar tracht niet de aandacht af te leiden van de werkelijke wereld, want er is er geen andere.
Mijn burgerlijke groet,
Marc Vanfraechem


Hoe Nimmegeers discussies wil afsluiten
(iedereen die van een kort zondagspreekje houdt zal hier aan zijn trekken komen)

----- Original Message -----
From: Staf Nimmegeers
To: Marc Vanfraechem
Sent: Sunday, October 17, 2004 7:46 PM
Subject: RE: goedmenendheid volstaat niet
Beste
Mijn column heeft u wel erg geraakt en houdt u blijvend bezig.
Ik eerbiedig uw levensbeschouwing tenvolle, mijn beste vrienden zijn trouwens niet gelovig (lees mijn boek met Yves Desmet, 'Gesprekken in Jeruzalem', Lannoo).
Dat ik niet over de Verlichting zou mogen spreken doet me denken aan een zeer dogmatische houding die trouwens ook uit de meeste van uw woorden en woordkeuze spreekt.
Veel lezen, veel reizen, veel contact met andere mensen (ook andersdenkenden) is een suggestie voor u, dezelfde suggestie die ik ook geef aan conservatieve katholieken.
Want evenals u, leven zij niet toekomstgericht, blijkbaar is die houding niet aan hen besteed.
Discussie gesloten.
Hartelijk
Staf Nimmegeers


Ik heb hem enkel dit nog geantwoord, al was natuurlijk "de discussie" gesloten:

----- Original Message -----
From: Marc Vanfraechem
To: Staf Nimmegeers
Sent: Sunday, October 17, 2004 6:24 PM
Subject: Re: goedmenendheid volstaat niet


ik stel vast dat u elk inhoudelijk argument terzijde schuift
dat u mij een pastoorspreekje geeft waarin u enkele suggesties doet, die ik niet nodig heb
dat u graag inhoudloze termen als "toekomstgericht" en dergelijke hanteert
en dat u vooral graag discussies wil afsluiten

Gedenkplaat in Parijs (nabij Montmartre) en de Rue du Chevalier de la Barre

Chahdortt Djavann kort geëxcerpeerd

.
On a beaucoup dit, écrit à propos du voile islamique. Les islamistes bon teint ou camouflés, les prédicateurs, les mollahs déturbanés, bien sûr.
Mais aussi les exégètes, les islamologues, les sociologues du monde arabo-musulman, les commentateurs de tous genres dont certains se sont empressés, avec la courte vue qui caractérise parfois les spécialistes, d’évoquer la spécificité de la situation française, l’étonnement qu’elle susciterait dans les autres pays européens ou plus lointains. Ils on tenté d’imputer le “rejet du voile islamique en France” au passé colonial et à la guerre d’Algérie qui pèseraient encore en France sur les relations entre musulmans et non-musulmans. Ils se sont entêtés à considérer le rejet du voile comme relevant du racisme anti-arabe des Français et de l’ ”islamophobie”.
Il faudrait leur remarquer que:
1) la critique d’une religion quelque sévère qu’elle soit n’a rien d’un acte raciste;
2) la France est un pays de droit et le racisme est considéré comme un crime par la loi; l’État français ne reconnaît pas de Français de première, deuxième ou troisième classe. Il n’existe pas de sous-nationalité, il n’y a de citoyen français qu’à part entière.

Chahdortt Djavann
Que pense Allah de l’Europe ?
Gallimard 2004, pp.6-7

hoe verschillend is toch de Franse staat van de ooit bestaan hebbende “Verdraag­zame Islamrijken” waar Lucas Cathérine en cs. het graag over hebben en die, geheel volgens de heilige koran, loodzware belastingen, jizya eisten van hun polytheïstische, of christen of joodse onderdanen! in die Rijken waren er wel degelijk tweede­rangs­burgers, en die konden rustig uitgezogen worden, vaak in afwachting van hun uitroeiing – in het geval dat zij, eens arm geworden, toch in hun boos geloof bleven volharden; échte ongelovigen, of erger nog afvalligen waren van deze belasting ontheven: die werden meteen om zeep geholpen, zodat hun goederen zonder verdere poespas aan de ware gelovigen toekwamen :-)
Ja, ik hoor het graag vertellen hoor, over de “traditie van verdraagzaamheid” die in de islam bestond…maar waar en wanneer, als ik vragen mag, was dat juist?
o-o-o-o-o-o-o-o

À l’origine de l’islamisme il y a l’islam.

p.14

o-o-o-o-o-o-o-o

Il n’y a jamais eu de voile innocent, sans signification particulière. Le voile a toujours signifié la soumission de la femme à l’homme, son non-droit juridique dans les pays musulmans, sa réduction à l’état d’objet sexuel appropriable. N’idéalisons pas le passé: quel était le code de la famille dans les pays musulmans, il y a cent ans? Quelle était la liberté des femmes? Les filles étaient mariables à l’âge de neuf ans, la polygamie était la règle et les épouses répudiables à volonté.
[…] Fondamentalement, le voile signifiait hier ce qu’il signifie aujourd’hui. Il n’y a que trois façons de se situer par rapport au passé: vouloir le dépasser, vouloir le con­server ou vouloir y revenir. Les progressistes, les conservateurs et les réaction­naires sont trois familles d’esprits inconciliables. Les réactionnaires fondamentalistes et intégristes ont beau mélanger les langages et se donner des allures de révolution­naires, ils seront toujours l’incarnation des conceptions les plus rétrogrades et les plus inégalitaires de la société humaine.

pp.14-5

o-o-o-o-o-o-o-o

over journalisten en 'sociologen' die graag eens enkele gesluierde jonge scholieren opvoeren, in de overtuiging dat ze ernstig bezig zijn aan de goede zaak:

En s’appuyant sur le témoignage […] de quelques jeunes filles soucieuses d’expliquer le caractère personnel de leur ”choix” du voile, ils manquent complètement au pre­mier devoir de toute sociologie des phénomènes de société (la représentativité de l’échantillon). Ces sociologues manquent aussi au plus élémentaire bon sens lors­qu’ils prennent pour argent comptant, au premier degré, les déclarations stéréotypées de gamines en pleine crise d’adolescence et leur donnent un statut de témoignage représentatif, sans prendre en considération leur âge et leur situation de famille. Et à partir de ces quelques “témoignages”, ils se croient autorisés à expliquer “scientifi­que­ment” un phénomène de société, un phénomène européen, plus exactement. Faute professionnelle? Certainement. Naïveté? Pourquoi pas, probablement. Complicité? Oui aussi, dans certains cas, sans aucun doute. Sans compter que la naïveté et la complicité peuvent se mêler en proportions variables.

pp.17-8

o-o-o-o-o-o-o-o

Parler d’islamophobie, à propos de ceux qui critiquent les dogmes de l’islam, c’est évidemment entrer dans le jeu des islamistes.

p. 49

o-o-o-o-o-o-o-o

Ainsi, certaines banlieues françaises, allemandes, anglaises sont-elles plus islamisées que certaines villes des pays musulmans.

p. 47

o-o-o-o-o-o-o-o

[…] les islamistes comptent bien peser sur les décisions politiques en Europe.
Pour stopper le progrès des islamistes en Europe, il est temps que toute discussion sur l’islam se cantonne au cadre religieux, historique ou philosophique. Le social doit être préservé de l’intrusion de l’islam. Il est temps qu’on distingue précisément ce qui relève des lois démocratiques et républicaines, des droits de l’homme, de l’égalité des sexes, de la protection des mineurs, du politique, du culturel, du social et de l’économie, de ce qui relève de la religion.

p. 50

o-o-o-o-o-o-o-o

Le monde musulman n’admet pas la pluralité philosophique. La pensée non-religieuse n’a pas sa place dans le monde musulman. C’est là tout le problème. On entend dire parfois, notamment par des penseurs contempo­rains de l’islam, qu’il peut se réformer de lui-même, qu’on peut en faire une lecture compatible avec la moder­nité et la démocratie. Mais cette capacité d’évolution n’appartient intrinsèquement à aucun monothéisme. Elle ne se manifeste que sous la pression de l’histoire et au contact des traditions différentes: « profanes », « hérétiques » et « blasphématoires ». L’évolution du christianisme, dès la Renaissance, est due entre autres au fait que les auteurs qui se disaient chrétiens et n’avaient d’ailleurs pas le choix de ne pas se dire chrétiens dialoguaient néanmoins surtout avec les auteurs et les philosophes les plus brillants des traditions grecque et latine, étrangères au christianisme. Au XVIIe, XVIIIe et XIXe siècles, les libertins, les philosophes, les révolution­naires et les socialistes athées pèsent sur l’évolution du christianisme qui se confronte à des modèles de pensée qu’il n’est plus en situation de condamner et de réduire au silence. Tant que dans le monde musulman toute philosophie sera confisquée par l’islam et que la civilisation et l’héritage préislamiques seront reniés et dénigrés, l’islam n’évoluera pas. Tant que ses philosophes se définiront unanimement comme philosophes de la pensée islamique, accoucheurs des virtualités de l’islam, les intégristes auront beau jeu de leur dire qu’on ne joue pas avec la parole de Dieu, c’est-à-dire avec le Coran. Tant qu’il ne sera pas possible à un supposé musulman d’émettre des pensées « blasphématoires » en soutenant par exemple que le Coran n’est pas la parole de Dieu, qu’il n’est pas le Livre sacré, le Livre unique et que ce livre fait par des hommes est discutable par d’autres hommes, l’islam n’évoluera pas. C’est pourquoi il est dans une situation déséquilibrée en Europe. Des musulmans ou d’autres peuvent toujours prétendre, de bonne ou de mauvaise foi, qu’il peut y accomplir le pas décisif vers la démocratie: le fait que l’islam ne soit pas coupé de ses sources orientales, que ses représentants les plus attitrés et ses forces vives se situent dans des pays et des régimes où la pluralité est impensable met en question la réalité de son évolution. Celle-ci demanderait des attitudes franches et décidées que l’on note bien peu chez ceux qui se disent les élites intellectuelles de l’islam en Europe, des déclarations courageuses et radicales que l’on n’entend pas. Elles seraient pourtant le préalable nécessaire à toute évolution. Que l’on me comprenne bien. Je ne demande pas que l’on proclame que les uns ont raison et les autres tort. À chacun ses raisons et ses torts. Mais il est primordial que puissent naître dans le monde musulman des pensées et des philosophies, issues de ce même monde musulman, mettant en cause la sacralité du Coran et la légitimité de l’islam, qu’on puisse les y admettre et en débattre démocratiquement. Sans quoi ni l’islam ni les musulmans n’évolueront jamais.

pp. 50-52

zie ook

Chahdortt Djavann uiterst kort geëxcerpeerd

.

J’ai porté dix ans le voile. C’était le voile ou la mort. Je sais de quoi je parle.

Chahdortt Djavann
Bas les Voiles!
Gallimard 2003, p.7

[…] l’honneur des hommes musulmans se lave avec le sang des filles! Qui n’a pas entendu des femmes hurler leur désespoir dans la salle d’accouchement où elles viennent de mettre une fille au monde au lieu du fils désiré, qui n’a pas entendu certaines d’entre elles supplier, appeler la mort sur leur fille ou sur elles-mêmes, qui n’a pas vu la détresse d’une mère qui vient de mettre au monde sa semblable, celle qui va lui jeter à la figure ses propres souffrances, qui n’a pas entendu des mères dire «Jetez-la dans la poubelle, étouffez-la si c’est une fille!», par peur d’être tabassées ou répudiées, ne peut pas comprendre l’humiliation d’être une femme dans les pays musulmans.
p.10
Une religion existe historiquement, elle est ce qu’on en fait, mais elle est aussi ce qu’elle a fait. Et elle est telle qu’elle existe dans les sociétés à travers les siècles. On ne peut pas la réduire aux idées qu’élaborent à son propos quelques beaux esprits ou quelques bonnes consciences.
[ik vermoed dat ze het hier onder meer heeft over half-intellectuelen, genre Bernard-Henri Lévy]
p.18
À quand un protectorat sur les banlieues ?
[zij spreekt over het gezag dat door de burgerlijke overheid de facto wordt toegekend aan imams en dergelijken, omdat de brave burger denkt dat er via de islam misschien kan worden bekomen dat de zg. “jongeren” hun gedrag enigszins temperen; de burger verkeert in de waan dat de islam op zich goed is… terwijl in de koran duidelijk geschreven staat wat er met niet-islamieten dient te gebeuren, altijd en overal, en op gelijk welke manier, tja...]
p.29
[...] dans l’islam, l’âge de la majorité pour les filles est de neuf ans.
p.31
_____________

–Tien jaar heb ik de hoofddoek gedragen. Het was de hoofddoek of de dood. Ik weet waarover ik spreek.

–[ …] de eer van de muzelman wordt schoongewassen met het bloed van meisjes! Wie nooit vrouwen in de kraamzaal hun wanhoop heeft horen uitschreeuwen, waar ze een meisje op de wereld hadden gezet in plaats van de gewenste zoon, wie sommigen van hen nooit heeft horen smeken, de dood heeft horen afroepen over hun dochter of over henzelf, wie nooit de ontreddering heeft gezien van een moeder die haar gelijke op de wereld had gezet, zij die haar later haar eigen lijden in het gezicht zal werpen, wie nooit moeders heeft horen zeggen “Gooi haar in de vuilnisbak, verstik haar, het is een meisje!”, uit schrik voor de slagen die zij zou krijgen of voor verstoting, die kan de vernedering niet begrijpen die erin bestaat een vrouw te zijn in de muzelmaanse landen.

–Een religie heeft haar bestaan in de geschiedenis, zij is wat men ervan maakt, maar zij is ook datgene wat zij heeft gedaan. Zij is, zoals zij door de eeuwen heen bestaat in de samenlevingen. Men kan haar niet terugbrengen tot de ideeën die enkele goedmenenden of deugdzamen over haar uitwerken.

–Wanneer komt er een protectoraat in [hun] wijken?

–[…] in de islam is een meisje meerderjarig op haar negende.

.