Niet meer weg te werken wantrouwen

Bij een vlucht van Parijs naar Tel Aviv maandag, kregen de piloten van EL AL even na het opstijgen de kreet Free Palestine toegevoegd vanuit het luchtverkeersleidingscentrum van Athis-Mons. Een incident met veiligheidsrisico’s en de dader werd onmiddellijk uit zijn stoel geholpen. Hij krijgt minstens ontslag. De Franse minister van Verkeer Tabarot beloofde immers intransigeant, onverzettelijk te zijn.

Wij kennen die primitieve onverlaat niet, en het hoeft ook niet noodzakelijk om een moslim te gaan: die kreet hoor je vandaag overal tenslotte. Hij kan dus evengoed een van die halfgare Queers for Palestine zijn geweest, of een Groene, un Vert of nog iets anders.

Blijft natuurlijk dat bij zulke voorvallen de gedachten onwillekeurig toch naar de godsdienst van de vrede gaan… en screenen op radicalisering bij hun volgelingen is een grap, dat weet iedereen. Au fond geloven alleen mensen die het om den brode doen dat hun aanpak nuttig is. Het lukte het Amerikaanse leger niet met de psychiater Nidal Hasan, en de Franse inlichtingsdienst al evenmin, met de informaticus Mickaël Harpon. Deze links zullen ieders geheugen zo nodig opfrissen.

Hieronder vertaal ik wat de Franse minister zei bij CNews, en vervolgens wat een Zwitserse reizigerster voelt als zij zich geconfronteerd ziet met herkenbare islamieten in een soort gezagsfunctie. Terecht of onterecht, maar uit haar woorden spreekt een breed gedeeld wantrouwen: zijn mohammedanen überhaupt integreerbaar?

De piloot heeft dan een aantal uren gevlogen, en al die uren de verantwoordelijkheid voor de passagiers gedragen, zonder te weten van wie dat Free Palestine kwam, terwijl het evident als een bedreiging kon worden geïnterpreteerd.

Ik neem af en toe het vliegtuig, en het spreekt dat ik geen toegang heb tot de controletoren, daar kom ik godzijdank niet in en dat is maar goed ook, maar zoals iedereen ga ik wél door de veiligheidscontroles. Ik zie dan het bagagepersoneel, en aan een flink deel van de mensen die in de vlieghavens werken, of het nu Roissy Charles de Gaulle is of Orly, merk je ontegenzeggelijk, fysiek alleen al, tot welke godsdienst zij behoren. Je ziet duidelijk dat die mensen in feite niet neutraal zijn. En ik weet niet in welke mate je zou moeten nagaan aan welke ondernemingen men die openbare dienst heeft uitbesteed, lang geleden al – en het gaat om mensen die heel beschermd zijn vandaag, overwegend vakbondsleden die in de luchthavens ware lobby’s vormen – en in welke mate die mensen geradicaliseerd zijn. Tenslotte zien we soms radicalisering bij de politie, in de gevangenissen enzovoort. Voilà, ik stel dus die vraag want als je het vliegtuig neemt en eens rondkijkt – ik word gefouilleerd door mensen waarvan ik eerlijk gezegd niet weet of ze iedereen op dezelfde manier fouilleren. Voilà, ik stel die vraag.

Een oude volkstribuun

De journalisten Elisabeth Lévy en Daoud Boughezala ontvingen gisteren bij RNR-tv. de stichter van het Front national, Jean-Marie Le Pen. Van hem is net Tribun du peuple verschenen,* deel twee van zijn memoires. Anders dan tot voor kort wordt Le Pen vandaag wel meer uitgenodigd, zelfs door de gevestigde Franse media – hijzelf vermoedt dat ze dat graag doen om de onenigheid met zijn dochter in de verf te zetten.

De transcriptie begint na tweeënvijftig minuten in het gesprek.

Jean-Marie Le Pen: De opmerking die de president maakte is correct. Hij zei: “Bourgeois zien geen probleem in migratie.” Dat is waar, en het is geen slechte wil: dat komt omdat hun leefwerelden geen raakpunten hebben met die aanwezigheid. Zij nemen geen metro, nemen geen voorstadstreinen en zodoende hebben ze zelden de gelegenheid zich als enige Europeaan in een metrostel te bevinden.**  Bon, in het weekend gaan ze naar Normandië naar hun buitenhuizen, en nemen dan de snelweg. Bon, als ze naar het zuiden trekken is dat ook over de snelweg. Ze komen nooit iemand tegen, ze ontmoeten enkel vrienden. Maar in werkelijkheid blijft het peil van de immigratie voortdurend stijgen. Een deel van deze vreemde inwijking, dat moet niet verwaarloosd worden, is van Europese origine maar het grote deel komt uit de derde wereld. Met bijkomend de bezwarende karakteristiek dat ze heel vaak islamitisch zijn. Islam.

Élisabeth Lévy: Maar zelfs dan, en u zult het ermee eens zijn, zijn er bij de vorige generaties heel wat die Fransen zijn geworden!

Le Pen: Juist …maar het ligt toch enigszins anders. Velen zijn Fransen geworden zonder dat men zekerheid had over hun goede trouw. Ziet u, neem nu die communicatieman die …die doof was meen ik, misschien doofstom. Voor een communicatieman is dat…

Lévy: De prefectuur, Mickaël Harpon…

Le Pen: Die de politieagenten heeft neergestoken.

Lévy: Een Antilliaan overigens.

Le Pen: Oh, maar hij was …weet u, een moordenaar één minuut voor zijn misdaad is een nette man.

Lévy: Akkoord, maar u zo te horen vormt welbeschouwd elke muzelman dan een loyaliteitsprobleem. Denkt u daar zo over vandaag?

Le Pen: Dat is een vraagstelling waar de Franse samenleving mee te maken zal krijgen. Zeker is dat na de oproep van de president van de Republiek tot …hoe zei hij dat alweer…
Lévy: Waakzaamheid.

Le Pen: …tot waakzaamheid, wat toch neerkomt op verklikking van feiten die een of ander iemand abnormaal zouden lijken. Die oproep zal op de moslimgemeenschap een verdenking doen wegen die dodelijk is voor de eenheid van ons land, dat is zeker.

________

  * Élisabeth Lévy heeft er niet op gewezen, al was dat grappig geweest, maar Le Tribun du peuple was de titel van een blad (1794-1796) uitgegeven door Gracchus Babeuf, voorloper van het communisme en geguillotineerd onder het Directoire.

** De snelle RER-treinen (Réseau express régional) verbinden de voorsteden met het centrum van Parijs, maar op sommige lijnen voelen sommige reizigers zich op sommige uren niet altijd even veilig. 

Jean-Marie Le Pen : C’est une remarque qu’a fait le président, qui est juste. Qui a dit : ‘Les bourgeois ne perçoivent pas le problème migratoire.’ Il est vrai, ce n’est pas de mauvaise volonté, c’est que leurs circuits de vie ne recoupent pas la présence. Ils ne prennent pas le métro, ne prennent pas les trains de banlieue, comme ils n’ont pas l'occasion quelquefois de se trouver seul européen dans un wagon de métro. Bon, et ils vont en weekend en Normandie, dans leurs maisons de campagne, par l’autoroute, bon. S’ils vont dans le Midi c’est aussi par l’autoroute, ils ne croisent jamais personne, ils croisent que des amis. Mais la vérité c’est que l’étiage de l’immigration étrangère continue de monter. Il y a une part, faut pas le négliger, une part européenne dans cette immigration étrangère, mais il y a une large part venant du tiers monde. Avec cette caractéristique aggravante… c’est que ce sont, ils sont très souvent islamisés. Islam.
Élisabeth Lévy : Mais quand même dans les générations précédentes, vous êtes d’accord, qu’il y en a beaucoup qui sont devenus Français !
Le Pen : C’est …oui, c’était un peu différent quand même. Beaucoup sont devenus Français, sans qu’on soit sûr de leur loyalisme. Voyez-vous, prenez ce, cet attaché de communication qui est, qui était sourd je crois, il était peut-être sourd-muet. Pour un attaché de communication c’est…
Lévy : La préfecture: Mickaël Harpon…
Le Pen : Celui qui a poignardé des policiers.
Lévy : Il est Antillais d'ailleurs.
Le Pen : Oh, mais il était …vous savez: l’assassin, une minute avant son crime, c’est un honnête homme.
Lévy : D’accord mais là finalement, quand on vous écoute toute personne qui est musulman, finalement pose un problème de loyauté. Est-ce que c’est ça que vous pensez aujourd’hui ?
Le Pen : C’est un questionnement qui va se poser à la société française. Et il est certain que l’appel du président de la République à la …comment a-t-il dit…
Lévy : Vigilance.
Le Pen : …à la vigilance, c’est-à-dire tout de même à la dénonciation de faits qui paraîtraient aux uns et aux autres comme anormaux, va faire peser sur la communauté musulmane un soupçon qui est gravissime pour l’unité de notre pays, c’est sûr.

Stukje Rioufol vertaald

Het wordt tijd dat de collaborateurs van het islamisme
voor het gerecht komen

Ivan Rioufol

De Grote Leugen brengt Frankrijk in gevaar. Zij is het die het land kwetsbaar heeft gemaakt door het blind te maken voor zijn binnenlandse vijanden. Zij is het die de machthebbers zover heeft gebracht dat deze de controle over de nationale veiligheid zijn kwijtgeraakt.
Dat een islamist, bekeerd in 2008, gerechtigd werd veiligheidsgeheimen te beheren in het hart van de prefectuur van de Parijse politie, tart elke verbeelding. We weten nu dat Michael Harpon, die donderdag in het heilige der heiligen van het antiterrorisme vier politieagenten met een mes ombracht, helemaal geen geheim maakte van zijn religieuze overtuiging noch van zijn radicalisme.

Misschien was minister van Binnenlandse Zaken Christophe Castaner te goeder trouw toen hij meteen na de moorden verklaarde dat het personeelslid ‘nooit gedragsproblemen had vertoond’, en dat er ‘niet het minste alarmerend teken’ was geweest. Dat neemt niet weg dat de overhaasting van de regering om een mogelijke jihadistische ontsporing te miskennen duidelijk de versuftheid aantoont van een staatsapparaat dat niet de minste luciditeit vertoont zodra het over de islam gaat en over beschermde minderheden.

Een eendere kwaal heeft ook een groot deel van de journalisten aangestoken, die altijd klaarstaan om extreemrechts of de islamofoben als het ware gevaar aan te wijzen. De vier slachtoffers van Harpon zijn ook slachtoffer van die ‘humanisten’ die de zaak van de diversiteit zijn toegedaan. Voorgewende verdrukten, vervuld van haat tegen Frankrijk, hebben zij onschendbaar gemaakt om redenen van non-discriminatie.

We lezen, in Les Échos van 4 oktober, de mening van Jacques Attali over ‘De dodelijke thesis van de invasie van Frankrijk’. Hier leggen we de vinger op de Grote Leugen en haar adelbrieven. Voor Attali is er niet alleen ‘geen sprake van een overrompeling van Frankrijk noch van Europa door de islam of Afrika’, maar integreren ‘99% (van de niet-Europese immigranten) perfect in de Franse natie.’

Zover durft zelfs Castaner niet te gaan: maandag op France Inter heeft hij toegegeven dat Frankrijk de integratie van de immigranten ‘de laatste jaren heeft verknoeid.’ In werkelijkheid is het bankroet een stuk ouder. Het komt voort, al dertig jaar en meer, uit het onvermogen van de opeenvolgende machthebbers zich te ontdoen van de antiracistische ideologie die ten dienste staat van de massa-immigratie, van de islamisering van de steden, en die de natie verafschuwt.

De weldenkendheid – of wat daar nog van rest – vraagt eensgezind de kop van Éric Zemmour, schuldig aan islamofobie en racisme. Maar diezelfde koppensnellers blijven stom als het gaat om de eis van een verbod van het salafisme en de Moslimbroeders in Frankrijk. Dat zijn nochtans de totalitaire organisaties die de moordenaar van de prefectuur zijn wapen in de hand speelden, terwijl de inlichtingendienst onverschillig bleef.

Bij de Bevrijding hebben de collaborateurs van het nazisme zich moeten verantwoorden voor de rechter. De collaborateurs van het islamisme, die landverraders verdienen hetzelfde lot.