4 februari 2008

De bakvissentaal ontgroeid !

.
Bondigheid en scherpte, ziedaar twee kwaliteiten van goede schrijvers.
Vandaag, in de lezersbrieven van De Standaard kregen we een mooi voorbeeld. In die lezersrubriek lees je elke dag allerlei dingen, ook korte, maar meestal toch langere stukken.
En héél soms heel korte stukken, zoals laatst dat briefje van die kabinetschef van Frank Vandenbroucke, zekere Dirk Van Melkebeke, die bij deze gelegenheid nog Latijn sprak. Verstandige keuze trouwens, want Latijn en bondigheid zijn synoniemen. Mede hierdoor had Dirk amper vijfendertig woorden nodig voor zijn boodschap.
Van Melkebeke zijn minister helaas, die ik vaak met een naamstem heb bedacht, maakte de dag daarop een minder verstandige keuze. Hij liet zijn kleine chefje ongemoeid. Frank was enkel “verrast”, en dat is iedereen wel eens.
Maar die Melkebeke was nog breedvoerig geweest kun je zeggen. Dat is ook geen auteur, kent nauwelijks zijn talen.

Dan deed de weduwe de Coninck, Kristien Hemmerechts vandaag beter. Met iets meer dan de helft van het aantal woorden (éénentwintig tel ik er, en ik zou strikt genomen pin-upmeisje als één woord mogen rekenen, in plaats van drie) wist zij haar gedachte tot uitdrukking te brengen. Voorwaar een stilistische krachttoer.

Boon
Wat zou Louis Paul Boon het opwindendst hebben gevonden:
een pin-up meisje met of zonder hoofddoek?.
Kristien Hemmerechts (Berchem)

PAUCA SED MATURA

..

3 opmerkingen:

hel decker zei

Hemmerechts' bondigheid is misschien mede te danken aan het snoeiwerk van het ingezonden-brieventeam van De Standaard, een activiteit, die iedereen die daar ooit een briefje geplaatst kreeg maar al te goed kent. Lang geleden weliswaar, tegenwoordig moet je BV (en naar mijn mening gek) zijn om daar nog te willen 'publiceren', of lezersrubriek-stroman zoals een Staf De Wilde uit De Haan of een Willy Vandamme uit Dendermonde. Wat onder lezersnaam verschijnt is wat De Standaard schrijft, niet de lezer. Dat heet juridisch: "De Redactie mag bijdragen inkorten, redigeren of weigeren".

Carl Friedrich zei

Echt Vanfraechem. Hemmerechts de hemel in prijzen en terzelfdertijd een fotootje met haar afgrijselijke smoel ernaast. Pauca sed hipocrita.

Marc Vanfraechem zei

@Carl Friedrich: als ik helemaal eerlijk mag zijn, Charles-Frédérique, dan vind ik dat smoeltje van ons Kristien soms nog zo mis niet (en de foto mag wat gedateerd zijn: dat is elke foto in meerdere of mindere mate).
Van de hersendoos zelf probeerde ik in de tekst een schets te geven, zoals u ongetwijfeld hebt geapprecieerd.

http://victacausa.blogspot.com/victacausa.blogspot.com5edf7b715d0afaa3d68201fa2d94715a304487db.html