17 juni 2012

Philippe Herreweghe over lectuur, en over de collegejaren



Philippe Herreweghe bij Friedl' Lesage op Radio1 deze ochtend.
.


Over Bomans, Carmiggelt, Jongens en Wetenschap... en ook even over mij, wat me natuurlijk bijzonder veel plezier deed. Even waren wij weer 16.
En inderdaad, ik leerde hem Bomans kennen ("Geen literatuur!" kreeg ik als commentaar van een leraar, op een -verplichte- bespreking van een zelf uitgekozen boek, misschien wel "Buitelingen" of  "Nieuwe Buitelingen"), maar daartegenover staat weer dat Philippe mij Brassens leerde kennen, op 45-toertjes, en dat was toen ook nog geen geaccepteerde auteur.
.

3 opmerkingen:

Marc Bergmans zei

U verkeert in de beste kringen :-)

Het zal wel geen toeval zijn dat mijn vrouw en ik niet alleen fans zijn van Marc Vanfraechem, maar ook van Philippe Herreweghe. En van Bomans en Carmiggelt. En van... (ach, ik zal maar ophouden).
In elk geval bedankt voor het aanbieden van dit audio-fragment, want bij ons staat de radioknop vastgeroest op Klara, en dan loop je blijkbaar soms - een heel enkele keer - het gevaar iets waardevols mis te lopen.

Marc Vanfraechem zei

Welbedankt Marc Bergmans. De uitzending in haar geheel is hier te beluisteren, en ook op podcast beschikbaar, alleszins een zekere tijd.

Marc Bergmans zei

Voorbije zondag zag ik op Canvas een interessante documentaire over de Parijse en Brusselse jaren van Peter Benoit. Daarin kwam even ook Philippe Herreweghe aan het woord, die zijn positieve appreciatie van Benoits "Tétralogie religieuse" inleidde met de mededeling dat hij (Herreweghe) aanvankelijk een ongunstig beeld had van de componist, wegens diens associatie met "flamingantisme" - een kennelijk moreel gebrek, dat door Philippe ten behoeve van de slechte verstaanders in één adem als "niet sympathiek" werd omschreven.

Ik weet het wel: het programma dat daar onlangs werd uitgezonden, dateerde eigenlijk al van 2001 maar toch…! ZUCHT !!!

Herreweghes uitlating is helaas symptomatisch voor de kniereflex van onze Vlaamse artistieke goegemeente, waarvan de vertegenwoordigers, wanneer ze er een keertje echt niet onderuit kunnen om iets gunstigs te zeggen over een Vlaamsgezinde (of zelfs over iemand die a.h.w. het ongeluk heeft met Vlaamsgezindheid in verband te kunnen worden gebracht), zich daarvan meteen even uitdrukkelijk als ongevraagd menen te moeten distantiëren, alsof het om een kwalijke en besmettelijke ziekte ging.

Nu heb ik er persoonlijk weliswaar geen enkele moeite mee me tot een politieke strekking te bekennen die door onze artistieke bien-pensants als verwerpelijk wordt afgedaan – sterker nog: als ik me ineens in hún politieke mainstream bleek te bevinden, zou ik me wellicht ernstig afvragen wat er was misgegaan. Dat neemt niet weg dat ik een naïeve droom koester: ik hoop het namelijk ooit nog eens te mogen meemaken dat een door mij gewaardeerd Vlaams kunstenaar, nee, zich niet plotseling 'nationalist' of 'overtuigd heel-Nederlander' gaat noemen (u merkt al hoe bescheiden mijn wensen zijn !), maar althans voldoende ruggengraat toont om niet bij de minste vermelding van het woord "Vlaamsgezind" in een Pavlov-kramp te schieten en de obligate rituele verloocheningen uit te spreken.

Ik weet niet of Philippe Herreweghe wel eens stiekem een kijkje komt nemen op deze prachtige blog. Mocht dat het geval zijn, dan hoop ik dat hij alsnog door een lichte schaamte wordt bevangen.

http://victacausa.blogspot.com/victacausa.blogspot.com5edf7b715d0afaa3d68201fa2d94715a304487db.html