Een lichtzinnige professor (caput II)
.
Ik geloof vast dat de politicoloog, professor Hendrik Vos, een internetabonnement bezit. Of hij ook een degelijke scholing heeft gehad, die hem in staat zou stellen om dit abonnement met vrucht te gebruiken is minder zeker.![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrWZDsvhYgUKUQ-t_W4hItkkQH5I8ijHYF4eCJmVMu93MM1TUPTZODfKNwKY29uch0YckQ42LzS7HumFbABcckQZjwHp3-9U0qo9jC544BghcRubU3HbBfynuufUzSK-2W8jum/s320/Apeldoorn+bellen.jpg)
In zijn hart was een andere geliefde haar vóór geweest, te weten de beminnelijke EU. In zijn zoetste dromen noemt Vos zijn adorata ook wel 'Europa'.
Nu is een verliefd hart altijd wat in verwarring, en koosnaampjes zijn vaak bijna willekeurig. Maar hoe vergeeflijk ook bij iemand die zijn maîtresse toefluistert –het mag zelfs een geadoreerde werkgeefster betreffen– dit grenst aan realiteitsverlies, want die EU van Vos, en anderzijds onze Europa mogen dan verre nichten van elkaar zijn: de maagd Europa is in Brussel of in Straatsburg al sinds een paar eeuwen niet meer opgemerkt.
Maar als we hem dit koosnaampje nog vergeven: Vos dicht aan zijn geliefde ook allerlei adjectieven toe, waar zij geheel niet voor in aanmerking komt. Soms lijkt hij zijn eigen woorden niet goed te begrijpen. Zo noemt Hendrik haar graag democratisch. Nu weet iedereen dat nicht EU er warmpjes inzit, en bijgevolg wel meer aanbidders heeft, maar dat zij democratisch zou zijn hoor je nooit. Op dat punt is zij zelfs deficitair wordt gezegd.
Vos lijkt van dit geheim niet op de hoogte, en dat is begrijpelijk. Minnaars zijn vaak de laatsten om iets te vernemen. Maar mijn EU is heel democratisch! roept hij, want zij neemt examens af van haar dienaren. En in zijn onschuld gaat hij door:
In de nationale politiek loopt dat wel anders. Wie bij ons als minister wordt voorgedragen, moet op geen enkel moment blijk geven van enige expertise in zijn domein.Als Vos iets afwist –niet van politicologie: daar is hij zelfs professor in– maar van klassieke politieke filosofie, dan zou hij weten dat bekwaamheid, laat staan opgelegde bekwaamheidstests nooit eerder werden vereist in het stelsel van de democratie. In de meritocratie natuurlijk wel, en misschien kan Vos dat woordje eens gratis opzoeken met zijn internetabonnement.
Ik zal hem nog iets verklappen: de Atheners vonden zelfs dat verkiezingen ondemocratisch waren! omdat de besten dan altijd verkozen raken. Aristocratie noemden zij dat. En dan verkozen zij maar de lottrekking. Maar laten we niet afdwalen, Hendrik zal al werk genoeg hebben met zijn meritocratie.
Pijnlijk wordt het als hij in zijn verliefde dwaasheid veronderstelt dat ook alle anderen hun verstand kwijt zijn. Hij begint dan honderduit te fabuleren. Over Rocco Buttiglione bijvoorbeeld, de man die vorige keer na het examen werd afgewezen, een rechtsprof, maar volgens Vos “een conservatieve Italiaan voor wie homoseksualiteit een onsmakelijke ziekte was”.
Lezers van dit blog, dus geen arme politicologiestudentjes of -profjes, weten wel beter, want in een speech van Buttiglione die hier te lezen stond in 2005, legt die man zijn standpunt uit, en dat van die onsmakelijke ziekte lazen we niet.
Lastert Vos dan? of is hij te kwader trouw, denk je? In het geheel niet: dit is, zoals gezegd, gewoon de blufpraat van een jongen die met een gerust gemoed aanneemt dat iedereen even onwetend is als hijzelf:
Dit keer zal het vermoedelijk niet zo'n vaart lopen. Dat komt vooral omdat de lidstaten na de ervaring van de vorige keer beseffen dat ze stevige kandidaten moeten voordragen. In het huidige team zit op het eerste zicht geen charlatans. En Barroso lijkt de portefeuilles verstandig te hebben verdeeld, door de zware bevoegdheden te geven aan politici met een sterke reputatie.En iets verder denkt Hendrik ook nog dat ...twitteren iets met democratie te maken heeft:
De hoorzittingen zijn deze week allemaal rechtstreeks te volgen op internet, in meer dan twintig talen, live gestreamd. Op facebook kan iedereen zijn gedacht kwijt over de prestaties van de kandidaat-commissarissen. Flickr publiceert foto's van de ondervragingen en belangrijk nieuws wordt onmiddellijk verspreid via twitter. Wie het democratisch gehalte van de Europese Unie op de korrel neemt, moet misschien beginnen met de aanschaf van een internetabonnement.Nee Vos, ik wil je best het voordeel van je naïviteit gunnen, maar zo gaat het echt niet. Voor dit examen ben je gebuisd. Je moet dringend eens terug naar de humaniora. Beetje Griekse en Latijnse stammen leren in plaats van te twitteren of te flickeren. Altijd een goede basis.
.
5 opmerkingen:
Briljante observatie Marc. En ja, er staan inderdaad geen grenzen op de naïviteit waarmee sommige waarnemers de instrumenten waarmee de Europese instellingen hun PR-policy opblinken verwarren met 'democratie'. De vraag blijft steeds: is het gespeelde of intinsieke naïviteit zulke columnisten verleidt dergelijke stuitende onzin te publiceren?
Dat is inderdaad de vraag, beste Frank, maar zoals hopelijk uit mijn tekst blijkt, geef ik in dit geval onze jonge vriend in moreel opzicht de absolutie. Hij is zonder zonde.
Hoewel de inhoud van dit artikel feitelijk intriest is, heb ik toch hartelijk moeten lachen met de manier waarop u europafetisjisten een veeg uit de pan geeft.
Gokken op de onwetendheid van de leek is inderdaad een kwaal aan het worden. Het doet dan ook enorm deugd wanneer u zo'n verlichte denker betrapt op gekunstelde onzin.
Keep it up!
En plots droomde ik van een boek, waarvan ik titel moeilijk kon ontwaren. Volgens mij was het de academische wereld bekeken vanuit het standpunt van een blogger. Maar het zo ook iets anders geweest kunnen zijn: De geschreven pers. Een stand van zaken opgemaakt door bloggend Vlaanderen.
Dat is misschien geen gek idee, beste PN.
Een reactie posten