Gewoon een koffie vragen is achterlijk

 Wie vandaag een koffie wil, en ondoordacht een zaak binnenstapt waar jongelui hun burn-out zitten te bestrijden door op hun Appleschermpje te tikken, dient over een behoorlijke woordenschat te beschikken om zijn bescheiden wens tot uitdrukking te brengen.

Wat had mijnheer gewenst? Een Espresso? een Doppio misschien, of toch een Ristretto? een Lungo? een Macchiato? een Latte Macchiato? een Cappuccino? een Cortado? Hebt u onze Affogato al geproefd?

Dit alles terwijl men zich thuis eenvoudigweg een mocha Napoletana zet.

Het Europese volk zei NEEN!

 

Twintig jaar geleden, eind mei 2005 werd de tekst van het Grondwettelijk Verdrag, bedoeld om een gedweeë EU op te leveren, in referenda genadeloos verworpen. De Fransen en de Nederlanders stemden massaal NEEN. Ook Ierland zei vervolgens NEE.*

De Berlaymontjongens konkelfoesden daarop een tekstje bijeen, dat ze Verdrag van Lissabon noemden – en dat in zo goed als niets verschilde van de tekst die net democratisch verworpen was.

Na een intensieve propagandacampagne – waarbij de EU-bazen gelukkig konden rekenen op hun nest hondstrouwe, gesubsidieerde journalisten – werd die tweede tekst er met de karwats doorgejaagd (ook in Ierland trouwens**), en stonden de natiestaten hun soevereiniteit grotendeels aan ‘Brussel’ af. Ongrondwettelijk natuurlijk, maar ach, een zeurkous die daarom maalt! Dit gekonkel leidde wel tot de Brexit.

Vandaag hoor je vaak klagen over de kloof tussen de burger en de politiek, en tegelijk zakt het vertrouwen van de burgers in de goede journalistiek (le cercle de la raison) naar nul. De oorzaak ligt bij die verdoemde sociale media met hun algoritmen.*** Die moeten aan banden worden gelegd, decreteert Keizerin Ursula, en geen van onze ontmande regeringsleiders zal haar tegenspreken.

Zou aan de basis van dit publieke wantrouwen het politiek-journalistieke verraad van twintig jaar geleden kunnen liggen? Nee toch? dat is ondenkbaar!

__________

    * Ze deden dat in die dagen nog zonder TikTok, en zelfs zonder hulp van de Russen! In Frankrijk werd het 54,67% NEE, met een opmerkelijke opkomst van bijna 70%. Overigens kregen wij, goede Belgen, niet de kans om ons uit te spreken. Di Rupo vond dat te riskant en daarmee was de kous af. Hij wilde geen grijs haar krijgen en kreeg dat ook niet.
  ** In een Ierse pub in Brussel klonken toen Verhofstadt en Dehaene, beiden complexloze verachters van de democratie, op die goede afloop. Wat moeten die twee heertjes Zwitserland toch belachelijk gevonden hebben, waar referenda zelfs bindend kunnen zijn. Het is nu afwachten wat de even succesvolle EU-propaganda (onder Franse aanvoering) op termijn voor resultaat zal hebben in Roemenië.

*** Vandaag zie je ook in het gewoonste krantenartikel exact-wetenschappelijke termen opduiken. Natuurkundige begrippen bijvoorbeeld (momentum), biologische (DNA), en zo ook algoritme. Men gebruikt ze graag want zoiets staat goed, en op zich is deze mode toe te juichen ...mocht je niet betwijfelen of de auteurs hun eigen woorden ook met enige precisie zouden kunnen omschrijven. Grif toegegeven, ‘democratie’ is een nog veel moeilijkere term, en als ze die achterwege laten is dat begrijpelijk. Beter dát dan hem verkeerd gebruiken – zo las ik laatst over een democratische marathonloop waarin ook vrouwen en allochtonen meeliepen.

Freak show in Bazel en Boekarest

De freak show vanavond in Bazel lijkt veel journalisten geweldig te interesseren. Hun lijkt die belangrijker dan bijvoorbeeld de verkiezingen in Roemenië, die eerder en zonder énig bewijs geannuleerd werden vanwege TikTok-inmenging.

De staatkundige Standaard, de socialistische De Morgen en wellicht nog andere goede media zijn in kudde vergeten dat die rechtbank in Boekarest zelf toegaf dat zij eigenlijk geen bewijs van inmenging had gevonden. Wél had de slechte kandidaat gewonnen, en na vingerwijzingen vanuit de EU zijn die brave, gehoorzame rechters van dat Grondwettelijk Hof tot hun fijnere aanvoelen gekomen. De brave, gehoorzame Vlaamse redacties voelen dat nu ook precies zo aan. Er moet iets geweest zijn.

In de Staatkundige vandaag lezen we over ‘Turkse trollenfabrieken’ die werkten op commando van de Russen. Of het brave kind dat zo’n zinnetje produceert zelf zou weten hoe zoiets dan op miljoenenschaal in zijn werk moet gaan, mag betwijfeld worden.

Hoever kan de verachting voor de democratie vanwege dat soort journalistjes wel gaan? Gewoon wat tiktokken, en dan stel je die democratische rommel toch netjes buiten werking?

We wachten vol spanning op de uitleg!

Het is wellicht wat vroeg voor onze Amerika-kenners om het te hebben over een boek dat tenslotte nog moet verschijnen, ook al staat het intussen n°1 bij Amazon. Op de Duitse televisie zei Jan Fleischhauer alvast dat de grote verliezers in deze kwestie de journalisten zijn... die als het ware een 'cordon sanitaire' rond sleepy Joe hadden gelegd.

Maar hij gaat uit van kwade wil of vooringenomenheid, terwijl gewoon onwetendheid of zelfs deugdzaamheid misschien een betere uitleg is in sommige gevallen.

Sporen van spot en satire

 Wellicht, lezer, staan er ook in uw bibliotheek boeken die u maar ten dele gelezen hebt. Bij mij zijn dat vaak kronieken, dagboeken, cahiers en dergelijke. Bijvoorbeeld van Hugo, Stendhal, de Goncourts, Cioran, Renard en een paar anderen. Briefverzamelingen zitten daar ook bij, zoals die van Maistre, of encyclopedische geschriften zoals Burton met zijn Anatomy of Melancholy.

Uitzonderingen zijn er hier en daar wel: de hagiografie van Boswell over Dr. Johnson bijvoorbeeld, ook een soort dagboek, of zelfs die van Eckermann over Goethe kun je vlot lezen, zij het niet in één ruk.

In geen geval zou ik die soms amper gelezen boeken willen missen. Telkens als je ze openslaat, maakt niet uit op welke pagina, valt je oog op iets merkwaardigs of grappigs.

Nu had ik dat weer met die kladschriftjes van Georg Christoph Lichtenberg, zijn Sudelbücher. Daarin zegt hij iets over de esoterische filosoof Jacob Böhm, en Lichtenbergs commentaar, als mens van de Verlichting, lijkt me ‘sporen van spot of satire’ te vertonen, als ik die uitdrukking even mag lenen van een te onzent bekende senior writer. 

De onsterfelijke prozawerken van Jacob Böhm zijn een soort picknick waarbij de auteur de woorden (het geluid) levert en de lezer de betekenis. Wil hij dat niet, of kan hij dat niet, dan blijft dat maar zo. Voor zo’n kransje zijn er altijd wel mensen te vinden.

 

Georg Christoph Lichtenberg

Sudelbücher

Herausgegeben von Wolfgang Promies

München, 2005, Deutscher Taschenbuch Verlag

Kanselier Helmut Schmidt was niet 'woke'

Dat velen de nood voelen aan een nieuwe Hitler, heeft die professor in de onderhandelings- en bemiddelingstheorie wel bewezen door J.D. Vance zo te noemen in De Morgen bij De Ceulaer. Geen beste bemiddelingstechniek, en bijster verstandig al evenmin.

De Duitse Veiligheidsdienst* ging niet zover ook Alice Weidel met die naam te vereren, maar klasseerde haar partij, de AfD, wel als rechts-extreem, dus staatsgevaarlijk. Dit betekent onder meer dat personeelsleden van openbare diensten nu ontslagen kunnen worden als er een lidkaart bij hen wordt aangetroffen. Helaas zijn de argumenten voor die classificatie als rechts-extreem niet openbaar gemaakt (wat op zich misschien ook staatsgevaarlijk zou zijn).

We mogen aannemen dat wijlen Helmut Schmidt evengoed in hun vizier was gekomen, mocht hij vandaag nog kunnen herhalen wat hij bij Sandra Maischberger van de ARD nog zo onbevangen mocht verklaren in 2010:**

Sandra Maischberger: Hebben wij dan geen immigratie nodig naar uw mening? Omwille van de vaklui of de arbeidsmarkt?

Helmut Schmidt: Nee. Immigratie uit vreemde beschavingen levert meer problemen op dan ze voor ons positieve effecten kan hebben op de arbeidsmarkt. Immigratie uit verwánte beschavingen, uit Polen bijvoorbeeld, is probleemloos. Bijvoorbeeld uit Tsjechië, is probleemloos. Bijvoorbeeld uit Oostenrijk, is probleemloos. Uit Italië, is probleemloos. 

Het begint bij iets oostelijker streken. Bijvoorbeeld immigratie uit Anatolië is niet volslagen probleemloos. Immigratie uit Afghanistan brengt aanzienlijke problemen mee. Immigratie uit Kazachstan brengt problemen mee. Dat zijn andere beschavingen. Niét vanwege hun andere genen, niet vanwege hun andere afstamming, maar vanwege de wijze, de manier waarop zij als zuigeling, hoe zij als klein kind, hoe zij als schoolkind, hoe zij als kind in hun familie zijn opgevoed.

___________________

 

  * Sicherheitsdienst, of misschien Sicherheitspolizei, om met professor Alain-Laurent Verbeke te spreken.

** Het hele gesprek is hier te zien, en het geluidsfragment komt na 1u02'48". Maischberger publiceerde ook een mooi interviewboek met Schmidt.

Met kennis van zaken spreken

Enkele dagen vóór de grote stroomuitval in Spanje en Portugal, had Pascal Praud van CNews Anne Lauvergeon te gast, natuurkundige en ingénieure des mines. François Mitterrand benoemde haar als représentante personnelle, belast met de voorbereiding van internationale bijeenkomsten, genre G7. Zij werd zijn sherpa genoemd. Daarna werd Lauvergeon PDG van Areva, dat het Franse nucleaire park beheerde, en in de VS noemde men haar toen Atomic Anne. Als Lauvergeon het over fluctuerende stroombronnen heeft, in tegenstelling tot stabiele productie, dan weet zij waarover ze het heeft.

Anne Lauvergeon: Wat energievoorziening betreft zijn we totaal blind geweest, een verblinding teweeggebracht door met name de ecologisten. Daar kwam nog bij het Duitse model. Dat model heeft zijn glorietijd gehad, en toen heette het: de toekomst is aan de hernieuwbare energie. De Duitsers schoven de hernieuwbare energie naar voren, maar wat men minder zei, was dat daarachter steenkool en bruinkool zat, en weer daarachter het Russische gas. De Duitse industriëlen en energieleveranciers waren tégen het stopzetten van de kerncentrales,* maar in elk geval hebben ze dan Nordstream I en Nordstream II gemaakt voor de Russische leveranties.

Kijk, in Frankrijk hebben we naïefweg geloofd dat het Duitse model inderdaad het voorbeeld was, en dat onze atoomenergie, die ons wat energie betreft onafhankelijk had gemaakt, en de laagste elektriciteitsfactuur van Europa opleverde… wel, dat was ouwe koek. Dit gezegd: de druk was enorm. Die kwam van de grote NGO’s, Greenpeace, WWF, Les Amis de la Terre, Duitse stichtingen…

Pascal Praud: Maar dat u rechts was, wist ik niet!** Zodus ideologie, ecologisme en dwaasheid – en die drie woorden zijn synoniemen soms – die hebben ervoor gezorgd dat we vandaag in de problemen zitten. Tot 1981, toen Giscard aftrad, waren we, meen ik, totaal onafhankelijk wat energie betreft.

Anne Lauvergeon: Ah, dat was ook de bedoeling van Frankrijk. De Franse obsessie was juist die onafhankelijkheid, want men had in 1870-1914-1945 periodes gekend waarin we geen energie meer hadden…

Pascal Praud: We begrijpen elkaar, en u spreekt [in haar recente boek namelijk: Un secret si bien gardé] over de windturbines, en die interesseren mij, die turbines. De sterkst ontwikkelde discontinue energiebronnen zijn de zonnepanelen en deze turbines. De eersten produceren alleen als er zon is, dat spreekt, en de opbrengst wisselt, afhankelijk van de bewolking. Die turbines hebben wind nodig ...maar ook weer geen te stérke wind: tussen de vijf en de twintig meter per seconde, dus twintig à tachtig kilometer per uur.*** Per slot werken ze, zoals iedereen zelf kan zien, bij gunstig weer en aan land, twintig à vijfentwintig procent van de tijd op volle kracht. Op zee is dat zowat het dubbele. Dat is horribel, het kost waanzinnig veel geld en om ecologische redenen worden landschappen verwoest – ik kan niet zwijgen over de Baai van la Baule [Bretagne], bedorven door die turbines. Merci! Hoe is het toch mogelijk om zó dom te zijn!

Anne Lauvergeon: Wel, ik denk omdat we vandaag in een systeem zitten waar niet meer geluisterd wordt naar mensen met kennis van zaken. Merkwaardig is dat. Het komt hierop neer dat de fysica, de dagelijkse realiteit, zich moet gedragen naar hún wensen.

Wij hebben de mogelijkheid om zonder zware investeringen, zonder veel problemen, dertig à vijfendertig procent meer kernenergie te produceren mét het voorhanden zijnde arsenaal. Want niet alleen volstond het ontwikkelen van alternatieve middelen niet: lang en vaak hebben wij onze bestaande middelen minder laten werken. Waarom? ja, je moet toch ruimte laten voor de wáre energie, de nobele energie, de hernieuwbare! Nu heb ik niets tegen hernieuwbare bronnen, er bestaat trouwens een die formidabel werkt, de hydro-elektriciteit met grote dammen en goedkope energie. 

Maar wat je niét kunt maken, is je de hele tijd overleveren aan wisselvalligheden. Heel eenvoudig omdat je elektriciteit niet in grote hoeveelheden en goedkoop kunt opslaan.

Je kunt je wat behelpen, batterijen installeren, het water hoger laten stijgen achter de stuwdammen, maar dan nog kom je niet in de buurt! Neem nu Californië. Dat is dé plek op aarde waar het meest batterijen staan. Wel, wat betreft opslagcapaciteit komt dat overeen met zoiets als een honderdduizendste van wat Frankrijk nodig zou hebben op zo’n moment. En verder, batterijen, dat betekent zeldzame aardmetalen en nog een paar dingen.

Gedane zaken maken geen keer, en om ze te betreuren zit ik hier niet**** ...al moet men dit alles misschien wél onderzoeken, om te vermijden nog eens in hetzelfde euvel te vervallen.

Speciaal dan die Europese politiek die het Duitse model heeft overgenomen en het aan iedereen in Europa heeft opgelegd. Toen Ursula von der Leyen – ik moet het toch zeggen – bij haar eerste mandaat nogal verbazend uit de hoek kwam, met boetes voor de automobielconstructeurs die te weinig elektrische auto’s bouwden et cetera, en dan onder grote verstomming werd benoemd voor een tweede mandaat… dan denk je toch dat je droomt! En dan heeft zij een Spaanse vicevoorzitter aangeduid, Teresa Ribeira, uitgesproken tegen kernenergie, en belast met concurrentie en energie. Twee onderwerpen dus waar het hier over gaat.

Pascal Praud: Ik wist eigenlijk niet dat u heel rechts was.

______________

      * Angela Merkel besloot daartoe na de kernramp in Fukushima in 2011, waarbij niet één stralingsdode viel, en men ook na jaren geen meetbare stijging ziet van aan straling gerelateerde kankers. Door de tsunami zelf vielen er wél duizenden doden, en dat kan de kanselierster in paniek hebben gebracht (samen met eventueel electorale overwegingen, want Die Grünen snoepten stemmen van haar CDU af).

    ** Lauvergeon, alhoewel partijloos, heeft/had een PS-signatuur.

  *** Ze zijn gebouwd voor een bepaalde, veilige maximumspanning, en dat voltage is een derde macht van de draaisnelheid. Derde machten lopen aardig op: dubbele snelheid geeft een achtvoudig voltage.

**** Graag had ik 'pleurer sur le lait renversé' wat letterlijker vertaald, en in het Engels wel, maar in het Nederlands lukt dat niet. La Fontaine: La laitière et le pot au lait, Livre VII, fable 9.